ตอนที่ 660 คุณนี้มันหมา 2

ตอนที่ 660 คุณนี้มันหมา 2

กู้ฮอนโกรธจนหน้าแดงขึ้นมา “คุณนี้มันไร้ยางอาย หรือว่าคุณคิดว่าเอาเปรียบฉันน้อยไปล่ะ ”

“เหอะ ในเมื่อคุณพูดว่าผมเอาเปรียบคุณไปไม่น้อย งั้นคุณจะแคร์อะไร ”เป่หมิงโม่มองกู้ฮอนอย่างแกล้งๆ

“คุณ! หยุดพูดไร้สาระได้แล้ว คุณหันหลังไปเดี๋ยวนี้ ถ้าฉันยังไม่ได้พูดอะไรอย่าหันกลับมา ” กู้ฮอนมองบนใส่เป่หมิงโม่ คิดไตร่ตรองอยู่ในใจเงียบๆ แผนชั่วของไอ้คนเจ้าเล่ห์นี้เกือบสำเร็จแล้ว

ที่จริงเป่หมิงโม่ก็ไม่มีกะจิตกะใจจะแกล้งเธอแล้ว หมุนร่างกายกลับไปอย่างท่าทางขี้เกียจ

“ผมหันหลังแล้ว ให้เวลาคุณห้านาที ถ้าภายในห้านาทียังเปลี่ยนไม่เสร็จ ผมก็จะหมุนตัวกลับไป ”

เขาพูดเสร็จ ก็เปิดไฟดูเวลาของนาฬิกาข้อมือขึ้น เริ่มจับเวลา

กู้ฮอนพ่ายแพ้ต่อเขาจริงๆ เธอรีบเอาเสื้อผ้าที่เปียกถอดออกทีละชิ้นแล้วเอาวางไว้ข้างๆ

เป่หมิงโม่ได้ยินเสียงเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ดังมาจากด้านหลัง ใจอันชั่วร้ายของเขาก็เริ่มอยู่ไม่สงบขึ้นมา

ตอนนี้บนไหล่ข้างซ้ายของเขาก็มีเป่หมิงโม่น้อยยืนอยู่บนไหล่ บนหัวมีเขาโผล่ออกมา ในมือถืออาวุธเหล็กสามงาบ “เฮ้ย! แกฟังที่กู้ฮอนพูดเหรอ เธอบอกให้หันไปแกค่อยหันไปเหรอ อย่าลืมนะ ว่าเธอเป็นผู้หญิงของแก แกไม่จำเป็นต้องฟังที่เธอพูด ทำตามที่ใจแกเรียกร้องก็ได้แล้ว ”

เป่หมิงโม่เลิกคิ้ว พูดถูกต้องจริงๆ ผู้หญิงที่คลอดลูกให้ตัวเองตั้งสองคน อีกอย่างไม่กี่ปีมานี้ ก็เป็นคู่สามีภรรยาที่เก่าแก่แล้ว ยังจะแคร์อะไรอีก

ในตอนที่เขาคิดอยากจะหมุนตัวกลับไปนั้น บนไหล่ขวาของเขา ก็ปรากฏเป่หมิงโม่น้อยที่มีแสงอยู่บนหัว เขาพูดว่า “แกทำแบบนี้ไม่ได้ ถึงแม้กู้ฮอนจะคลอดลูกให้แก แต่ว่าไม่กี่ปีมานี้เธอก็ต้องเลี้ยงลูกด้วยความยากลำบาก แกยังทำใจกล้าที่จะทำร้ายจิตใจเธอได้อีกเหรอ? ถ้าหลังจากนี้แกอยากมีเธอล่ะก็ งั้นก็อย่าหันกลับไป ”

“เฮ้ย! อย่าไปฟังมัน แกเป็นผู้ชายที่มีสิทธิ์อำนาจสูงสุดทุกอย่าง ไม่ต้องไปแคร์เรื่องพวกนี้ ถ้าแกอยากได้ ก็ไม่มีใครห้ามแกได้ ” ปีศาจเป่หมิงโม่น้อยด้านซ้ายใส่ไฟต่อไม่หยุด

แต่ว่าเทวดาเป่หมิงโม่น้อยด้านขวาก็ไม่ยอมแพ้ “แกเป็นผู้ชาย อย่ารังแกกลั่นแกล้งกู้ฮอนที่เสียสละเวลาตั้งหลายปีเพื่อทุ่มเทให้แก ถึงแม้ภายนอกแกจะดูเย็นชา แต่ว่าในใจของแกก็ปรารถนาความรักและครอบครัวเป็นอย่างมาก ”

เป่หมิงโม่ขมวดคิ้ว ถูกสองตัวนี้พูดซะจนหัวสมองสับสนไปหมดแล้ว

สุดท้ายเขาก็กัดฟันสู้ พูดกับปีศาจน้อยเป่หมิงโม่ในใจเสียงเบาว่า “ไสหัวไป! ”

เทวดาเป่หมิงโม่น้อยยิ้มให้เป่หมิงโม่ “อย่างนี้ซิคุณถึงเป็นลูกผู้ชายตัวจริง! ”

เป่หมิงโม่ถอนหายใจออกมายาว ลูกผู้ชายตัวจริงนี้เป็นยากจริงๆเลยนะ

ถึงแม้ไม่คิดที่จะหมุนตัวกลับไป แต่ก็ยังคงแกล้งกู้ฮอนเหมือนเดิม

ก้มมองนาฬิกาแล้วพูดเสียงอ่อนโยนว่า “เหลืออีกหนึ่งนาที ”

“เฮ้ย เวลาจะเดินอะไรเร็วขนาดนั้น! คุณขี้โกง ” กู้ฮอนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าต่อ

ในตอนนั้นเป่หมิงโม่ ก็ไม่ได้สนใจคำพูดของเธอ ผ่านไปแป๊บหนึ่งก็เริ่มนับถอยหลัง “สิบ……”

“เก้า……”

“แปด……”