ตอนที่ 679 เข้าใจไม่ได้ 1

ตอนที่ 679 เข้าใจไม่ได้ 1

จากที่นอนพลิกไปพลิกมาอยู่นาน จนสุดท้ายถึงได้หลับไปได้แป๊บนึงอย่างไม่ง่าย

เช้าตรู่กู้ฮอนก็สะพายกระเป๋าใบเล็กของตน หลังจากขับรถไปส่งเฉิงเฉิงที่โรงเรียน แล้วก็ขับรถไปที่สำนักงานทนายของหยินปู้ฝัน

เธอจอดรถเสร็จแล้ว ก็ก้มมองนาฬิกา ยังพอมีเวลาก่อนเข้างาน

เธอมักจะมาทำงานก่อนเวลาไม่กี่นาที

ขณะที่เธอกำลังหาวแล้วผลักประตูเปิดออกจากด้านนอก ก็ถูกหยินปู้ฝันที่กำลังทำความสะอาดออฟฟิศอยู่เห็นเข้า

กู้ฮอนก็รีบหยุดหาว แล้วก้มหัวให้หยินปู้ฝันอย่างกระอักกระอ่วน

หยินปู้ฝันไม่ได้ว่าอะไร เขายิ้มอ่อนๆ ： “ฉันนึกว่าเธอจะพาเฉิงเฉิงไปเที่ยวอีกหลายวันถึงค่อยกลับมานะเนี่ย ที่ไปนี่ไม่นานเองนะ”

กู้ฮอนทำหน้าบึ้ง ทำไมใครๆ เจอเธอก็จะถามแต่คำถามนี้กันนะ

เธอเดินไปยังที่นั่งของตนแล้วโยนกระเป๋าลงโต๊ะ： “เห้อ อย่าพูดถึงมันเลย ที่จริงเมื่อวานฉันก็กลับมาแล้ว”

จากนั้นเธอก็เล่าเรื่องที่เธอเจอมาในไม่กี่วันนี้ ให้เขาฟังไปรอบนึง แน่นอนว่าเรื่องที่ไม่ควรพูด ก็ข้ามไป

“เหอะๆ กู้ฮอนเรื่องที่เธอเจอมาพอถึงพอถึงปีหน้าเลยนะ คิดไม่ถึงว่าเป่หมิงโม่ก็พาหยางหยางไป นี่มันบ้าชัดๆ ใช่แล้ว ตอนนี้สุขภาพของคุณป้าก็ดีขึ้นไม่น้อยแล้ว เธอก็ใช้เวลาช่วงที่คุณป้ายังไม่ออกจากโรงพยาบาล และไม่ส่งผลกระทบต่องาน ไปดูแลท่านดีๆล่ะ”

หยินปู้ฝันคนนี้จะว่าไงล่ะ เป็นเพื่อนหรือว่าเจ้านาย ก็เลือกไม่ได้จริงๆ

“โอเค ฉันขอบคุณนายแทนแม่ฉันก่อนแล้วกัน วางใจเถอะ ฉันไม่ทำให้งานของนายล่าช้าหรอก ใช่แล้ว ช่วงนี้เฉียวเฉียวก็มาพักอยู่กับฉัน” เหตุผลที่กู้ฮอนบอกหยินปู้ฝัน ก็เพราะว่าถึงแม้โล่ฮานจะเป็นครูของหยางหยาง แต่ว่าเธอรู้จักเขาไม่ค่อยมาก

สำหรับหยินปู้ฝัน ที่เป็นรุ่นพี่ของลั่วเฉียว ที่เอ็นดูเธอมาตลอด ที่สำคัญความคิดของเขานั้นกว้างขวางกว่า

สามหัวดีกว่าหัวเดียว ดึงหยินปู้ฝันเข้ามาร่วมด้วยอาจจะพอมีคำแนะนำดีๆ ให้ลั่วเฉียวได้บ้าง

หยินปู้ฝันตกใจเล็กน้อย： “เธอไม่ได้กลับไปอยู่กับอาจารย์ของฉันเหรอ? ทำไมยัยคนนี้ถึงได้วิ่งแจ้นออกมาอีกล่ะ?”

“เหอ สายข่าวนายดีเหมือนกันนี่”