ตอนที่ 682 วุ่นวาย 2

ตอนที่ 682 วุ่นวาย 2

“เจ้านาย หรือว่ามันจะใช้ชื่อปลอม? ลองไปถามหาคนที่เข้าออกในวันนั้นที่แผนกต้อนรับดีมั้ย?” ฉิงฮัวมองเจ้านาย

เป่หมิงโม่จุดบุหรี่มวนนึง แล้วสูบ： “นายถามแผนกต้อนรับก็ไม่มีประโยชน์อะไร วันวันนึงพวกเธอต้องต้อนรับแขกเป็นร้อยๆ คน คงจำมันไม่ได้หรอก มันเข้าออกที่นี่บ่อยมาก เห็นที่ก่อนจะเกิดเรื่องขึ้นมันคงพักอยู่ที่นี่ตลอด”

ถังเทียนจื๋อคนนี้ดูท่าจะไม่ง่าย เขาจงใจทิ้งหลักฐานเบื้องหน้าไว้ แต่พอถึงจุดสำคัญกลับไปทิ้งหลักฐานอะไรเอาไว้เลย

“นายไปตรวจสอบดูหน่อย ว่าวันไหนเป็นวันซ่อมบำรุงลิฟต์ในโรงแรม” บางทีอาจจะหาเบาะแสรอบๆ ลิฟต์ได้

ฉิงฮัวพยักหน้า จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาฝ่ายขนส่งของโรงแรม

***

จากนั้นไม่กี่นาที ฉิงฮัวก็วางสาย

“ฝั่งนั้นตอบกลับมาว่าไงบ้าง?” เป่หมิงโม่มองฉิงฮัวที่กำลังทำสีหน้าซับซ้อน

“เจ้านาย ทางฝ่ายขนส่งของโรงแรมบอกว่า วันก่อนเกิดเรื่องขึ้นไม่กี่วันลิฟต์เคยเกิดการขัดข้อง แต่ว่าหลังจากที่พวกเขาติดต่อบริษัทที่รับผิดชอบเรื่องลิฟต์แล้ว ทางฝั่งนั้นก็ส่งคนมาไม่นานก็ซ่อมส่วนที่ขัดข้องเสร็จ” ฉิงฮัวมองหน้าเป่หมิงโม่ที่กำลังคิดหนัก： “เจ้านาย มันมีปัญหาอะไรเหรอครับ?”

“นายบอกพวกเขาที ให้คนที่รับผิดชอบซ่อมลิฟต์มาที่นี่หน่อย มีอะไรจะถามเขา”

ฉิงฮัวพยักหน้า แล้วจัดการทันที

ไม่นาน ชายวัยกลางคนอายุประมาณสี่สิบกว่า ก็ถูกเลขาด้านนอกพาตัวเข้ามาในออฟฟิศ

เป่หมิงโม่เงยหน้ามอง เขาสวมชุดช่างสีเทาฟ้าๆ บนตัวก็มีรอยคราบน้ำมัน

นี่เป็นครั้งแรกที่เข้าได้เข้ามาในห้องของประธานเป่หมิง เขายืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของเป่หมิงโม่ พร้อมกับก้มหน้าและทำอะไรไม่ถูก

“เชิญนั่ง ผมมีเรื่องจะถามคุณ” เป่หมิงโม่ทำท่าให้เขานั่งลง

“ทะ..ท่านประธานเป่หมิง ผมเนื้อตัวสกปรก ของของท่านในนี้มันแพง ผมกลัวจะทำให้สกปรก มีอะไร ท่านถามได้เลยครับ” ช่างซ่อมลิฟต์ดูประหม่ามากๆ

เป่หมิงโม่เห็นว่าแม้ว่าภายนอกจะมีท่าทีไม่น่าดูก็ตาม แต่ตัวเขาก็ยังมีความเป็นมิตรอยู่

“ไม่เป็นไร ผมเห็นคุณดูประหม่า นั่งก่อนแล้วค่อยคุยกัน”

ฉิงฮัวเห็นว่าช่างซ่อมยังไม่กล้านั่งลง เลยขมวดคิ้ว： “ฟังไม่รู้เรื่องเหรอ ให้นายนั่งลงแล้วค่อยตอบ”

น้ำเสียงของเขาจู่ๆ ก็แข็งขึ้นมา แต่ว่าก็ได้ผล ช่างซ่อมคนนั้นตกใจจนนั่งลงบนเก้าอี้ด้านหลังของตน

เป่หมิงโม่มองไปที่เขา：“ ลิฟต์ในโรงแรมแมนดารินเป็นคุณที่ซ่อมบำรุงตลอดใช่มั้ย? ”