ตอนที่ 688 ทุกอย่างกลับสู่จุดเริ่มต้น 2

ตอนที่ 688 ทุกอย่างกลับสู่จุดเริ่มต้น 2

เจียงฮุ่ยซินมองเฟยเอ๋อ พยักหน้าเบาๆ “อย่างนั้นก็ผิดต่อเธอ แต่เธอวางใจได้ ถึงตอนนั้นงานแต่งของเธอกับโม่ จะจัดงานแต่งให้น่ายินดี ครั้งก่อนนั้นใช่งานแต่งซะที่ไหน โม่ไม่ว่าง เลื่อนงานแต่งออกไปสองสามวันแล้วจะทำอย่างไรได้ คุณท่านเพื่อจะได้ร่วมงานแต่งของพวกเธอ ก็ต้องจากไป”

“คุณนายเป่หมิง คุณย่าว่าโม่เลย ความจริงเขาก็อยากแต่งงานแล้ว ทุกคนสามารถปักหลักได้? บางทีเรื่องครั้งก่อนอาจเป็นความหมายของพะเจ้า...”

*

ตอนบ่ายหลังจากโล่ฮานสอนพิเศษให้หยางหยางเสร็จ ดูผลการเรียนช่วงนี้ของเขาแล้ว ก็พยักหน้า: “หยางหยาง ผลการเรียนช่วงนี้มีความคืบหน้ามาก เนื่องจากช่วงนี้นายเชื่อฟังมาก ฉันตัดสินใจจะพานายไปดูการแข่งขันอีสปอร์ตในประเทศ”

เมื่อหยางหยางได้ฟัง ก็ดีใจจนเบิกตาโตมาก: “คุณครูโล่ คุณพูดจริงใช่ไหม?”

โล่ฮานพยักหน้า: “จริงแน่นอน ฉันเคยโกหกนายตั้งแต่เมื่อไหร่กัน”

***

หยางหยางทนความตื่นเต้นไม่ไหว: “เราจะออกเดินทางกันเมื่อไหร่?”

“ดูนายใจร้อนขนาดนี้ การแข่งขันยังอีกสองสามวัน ดังนั้นช่วงนี้ฉันต้องดูว่าสิ่งที่นายได้เรียนรู้นั้นรวมเข้าด้วยกันหรือเปล่า ดังนั้นนายต้องทำตัวดีๆ” โล่ฮานยิ้มเล็กน้อยแล้วลูบหัวน้อยๆ ของหยางหยาง

หยางหยางยิ้มแล้วพูด: “คุณวางใจเถอะ ผมจะไม่ทำให้คุณผิดหวัง”

“อืม ดี แต่นายอย่าพูดเกินไป ถึงตอนนั้นฉันจะเห็นว่านายไม่มีความคืบหน้า ฉันก็จะลงโทษนายเข้าใจไหม” โล่ฮานพยักหน้าอย่างพึงพอใจ จากนั้นวางมือลงแล้วพูดกับหยางหยางว่า: “ใช่แล้ว นายเคยเห็นเฉียวเฉียวไหม?”

หยางหยางส่ายหน้า: “ไม่เคย ตอนนี้ผมไม่ได้อยู่บ้านคุณแม่ ไม่ชัดเจนอยู่แล้ว ครั้งก่อนคุณป้าเฉียวเฉียวกลับบ้านไปกับคุณแล้วไม่ใช่เหรอ?”

เหตุผลที่เขารู้เรื่องนี้ ก็เพราะเขาคุยมือถือกับเฉิงเฉิงทุกวัน นอกจากนี้ยังได้เจอกันที่โรงเรียนได้บ่อยครั้ง

แม้จะไม่ได้อยู่กับกู้ฮอน แต่ก็รู้หลายเรื่องเช่นกัน

โล่ฮานก็ไม่ได้คิดว่าหยางหยางเป็นคนอื่น เขายักไหล่: “ไม่เห็นเธอ เป็นเรื่องของสองสามวันมานี้”

ใบหน้าของหยางหยางแสดงความอิจฉาออกมา: “คุณป้าเฉียวเฉียวหนีออกจากบ้านเหรอ เท่จังเลย ที่จริงผมก็อยากทำแบบนี้บ้าง แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่เป็นจริงสักที ต่อไปผมจะเลียนแบบคุณป้าเฉียวเฉียว มาครั้งเดียวแล้วก็ออกจากบ้าน”

มีเส้นดำบนหน้าผากของโล่ฮาน แล้วก็แอบบ่น: เธอเป็นแบบอย่างที่แย่มาก

เขามองหยางหยาง ใบหน้าเผยความสง่างามเล็กน้อย: “หยางหยาง ฉันจะบอกนายให้ ต่อไปไม่ว่าจะขัดแย้งกับครอบครัวยังไง ไม่ควรหนีออกจากบ้านเข้าใจไหม หากฉันรู้ จะไม่เป็นผลดีกับนาย!”

แรงผลักดันนี้ ทำให้ร่างเล็กของหยางหยางสั่น นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเห็นโล่ฮานพูดกับเขาแบบนี้