ตอนที่ 696 สอบถาม 2

ตอนที่ 696 สอบถาม 2

“พอแล้ว เรื่องอื่นไม่ต้องพูด สารภาพเรื่องนี้มาให้ชัดเจนก็พอ”

หวางซื่อเห็นว่าตอนนี้พวกเขานับว่ายังไม่ได้มีเจตนาร้ายกับตัวเอง เขาก็ผ่อนคลายเล็กน้อย หัวเราะยิ้มแย้มพลางเอ่ยว่า “พูดมาสักพักหนึ่งแล้ว คอจะเป็นผงแล้ว ให้ดื่มน้ำหน่อยได้ไหมครับ”

“เรื่องราวยังสารภาพไม่ชัดเจน คุณยังอยากจะดื่มน้ำ” ฉิงฮัวนั้นร้อนใจอยากจะทราบความเป็นมาของเรื่องราว จะยอมให้เขาดื่มน้ำได้อย่างไร

“นายไปเทน้ำให้เขา” เป่หมิงโม่ตำหนิฉิงฮัวให้หยุด

ฉิงฮัวจึงทำได้เพียงแค่ยื่นน้ำให้หวางซื่อแก้วหนึ่ง

หวางซื่อดื่มน้ำไปแก้วหนึ่งเต็มๆแล้วรู้สึกสบายคอไม่น้อย เขากระแอมไอแล้วเอ่ยต่อว่า “แรกเริ่มผมยังนึกว่าคนคนนั้นพูดล้อเล่น จะมีคนรู้ว่าลิฟต์โดยสารจะเสียเมื่อไรได้อย่างไรกัน แต่ว่าในวันนั้น ผมมาทำงานพอดี ก็ได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนร่วมงานที่ประจำอยู่ที่โรงแรมแมนดารินโทรมาที่บริษัท บอกว่าเซนเซอร์ตรวจจับทางนั้นไม่มีแล้ว ต้องการให้ทางนี้ส่งไปหลายตัว ผมได้ยินก็อาสานำของจากบริษัทไปส่งให้”

“ตอนที่คุณนำของไปส่ง ได้รับโทรศัพท์หรือคำสั่งอะไรจากคนที่ให้เงินคุณคนนั้นหรือไม่”

หวางซื่อคิดแล้วก็พยักหน้าเอ่ยอย่างมั่นใจว่า “มี ตอนที่ผมกำลังจะไปถึงโรงแรมก็ได้รับโทรศัพท์แปลกหน้าสายหนึ่ง ผมรับแล้วก็ฟังออกว่าเป็นคนที่ให้เงินผมคนนั้นโทรมา เขาบอกว่าให้ผมเข้าไปที่ทางออกฉุกเฉินของโรงแรม ถึงทางออกฉุกเฉินแล้วที่นั่นมีของให้ผมไปเอาอยู่”

“เป็นกล่องที่มีโบว์ผูกอยู่กล่องหนึ่งใช่หรือไม่” ฉิงฮัวที่ได้ยินก็รีบเอ่ยถาม

หวางซื่อครุ่นคิด “ถูกต้อง ไม่ผิด ผมเปิดดูก็เห็นว่าเป็นเซนเซอร์ตรวจจับระดับชั้นแบบเดียวกับที่ผมนำมาไม่กี่ตัว”

เป่หมิงโม่ที่ได้ยินก็ตกตะลึง ไม่ต่างไปจากที่คาดเดาไว้เลยจริงๆ เฟยเอ๋อบอกว่านั่นเป็นของขวัญที่เพื่อนมอบให้กับเธอ แท้จริงแล้วก็คือเซนเซอร์ตรวจจับไม่กี่อันนี่เอง ดูท่าอุบัติเหตุของบิดาจะต้องเกี่ยวข้องกับเธออย่างแน่นอน

หวางซื่อพูดต่อว่า “ผมทำตามคำสั่งของชายหนุ่มคนนั้น นำกล่องที่บรรจุเซนเซอร์ตรวจจับไม่กี่อันพกไว้กับตัว จากนั้นก็ร่วมมือกับเพื่อนร่วมงานที่มาก่อนหน้าคนนั้นซ่อมแซมลิฟต์โดยสาร”

“ตอนที่คุณซ่อมแซมลิฟต์โดยสาร ยังทำเรื่องอื่นๆอีกหรือไม่” ทนายโอวหยางนั้นบันทึกข้อมูลส่วนใหญ่ทั้งหมดเอาไว้แล้ว เรื่องราวก็ปะติดปะต่อได้เป็นรูปเป็นร่างเกือบหมดแล้วเช่นกัน

เพียงแต่ว่าเขายังต้องยืนยันฐานะของหวางซื่อ

เขาเป็นผู้เข้าร่วมในคดีนี้หรือว่าถูกคนใช้เป็นเครื่องมือในการยืมมือฆ่าคน

หวางซื่อพูดว่า “เพราะว่าผมเพียงแค่ทำตามที่เขาบอก ใช้เซนเซอร์ตรวจจับจากในกล่องแทนแล้วก็ไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นอีก”

เป่หมิงโม่ฟังลำดับเรื่องราวทั้งหมดแล้วก็พยักหน้า พลางเอ่ยว่า “เรื่องนี้พวกเราก็ทราบชัดเจนแล้วเช่นกัน ถึงเวลาขึ้นศาลพวกเราต้องการให้คุณมาเป็นพยานให้กับพวกเรา

หวางซื่อได้ยินก็ไม่เอ่ยต่อแล้ว เขาเอ่ยด้วยใบหน้าอมทุกข์ “เจ้านาย คุณกำลังแกล้งผมใช่หรือไม่”

***

ฉิงฮัวถลึงตาใส่ “ไม่อนุญาตให้คุณพูดจาแบบนี้ต่อหน้าเจ้านายผม คุณรู้หรือไม่ว่าอุบัติเหตุที่โรงแรมในครั้งนั้นมีคนตายด้วย ถ้าหากให้พูดกันอย่างจริงจังเรื่องนี้คุณก็หนีความรับผิดชอบไม่พ้นหรอก”

หวางซื่อที่ได้ยินก็เกือบจะร้องไห้แล้ว “ผมก็ไม่รู้ว่าผลลัพธ์จะร้ายแรงขนาดนี้นะครับ ถ้าหากรู้ต่อให้คนคนนั้นใช้มีดจ่อคอผม ผมก็ไม่ยอมทำหรอกครับ”