ตอนที่ 707 ครั้งแรกของทนายกู้ 1

ตอนที่ 707 ครั้งแรกของทนายกู้ 1

เพียงแต่ว่าความคิดแบบนี้มันดูไม่น่าเชื่อถือ แม้ว่ากู้ฮอนจะไม่เคยไปเสริมสวยอะไรมาก่อน ยิ่งไม่เคยไปศัลยกรรม

แต่ว่าไม่เคยกินเนื้อหมูแล้วจะไม่เคยเห็นหมูวิ่งหรืออย่างไร เรื่องพวกนี้ล้วนจำเป็นต้องใช้เวลานานกว่าจะเสร็จได้

ขณะที่เธอนั่งประจำที่นั่งของตัวเอง และสมองของเธอกำลังแล่น โทรศัพท์ประจำที่นั่งเธอก็ดังขึ้นมา

หยินปู้ฝันติดโทรศัพท์สองเครื่อง ขาวหนึ่ง แดงหนึ่งให้กับโต๊ะทำงานของทนายความที่ทำงานที่นี่

สีขาวใช้สำหรับการเจรจากับลูกค้าหรือติดต่อภารกิจ ส่วนสีแดงนั้นใช้ภายในสำนักงาน

ในเวลานั้นเอง เธอก้มหน้ามอง โทรศัพท์เครื่องสีแดงที่อยู่ทางซ้ายมือเธอดังขึ้น

หรือหยินปู้ฝันจะพบว่าวันนี้ด้านนอกประตูมีความผิดปกติ จึงตั้งใจโทรศัพท์ให้ตัวเองไปช่วยแก้ไขสถานการณ์กัน

เธอเม้มริมฝีปาก ไม่ให้ตัวเองหัวเราะออกมา แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “บอสหยินมีเรื่องอะไรจะสั่งคะ”

น้ำเสียงของเธอยังแฝงไปด้วยแววหยอกล้อ น้ำเสียงของเธอพ้องกับบรรยากาศในที่ทำงานในตอนนี้ อ่อนโยนไม่น้อย

ในห้องทำงานห้องนั้น มือของหยินปู้ฝันที่ถือหูโทรศัพท์อยู่สั่นน้อยๆ

เขาสามารถมองเห็นสถานการณ์ที่เกิดขึ้นในที่ทำงานได้จากกล้องวิดีโอ แต่คิดไม่ว่าถึงเลยว่ากู้ฮอนจะล้อเล่นกับตัวเองที่นี่

“แค่ก......” หยินปู้ฝันกระแอมเสียงเบา จากนั้นก็ทำสีหน้าจริงจัง “เธอมาห้องทำงานฉันหน่อย ฉันมีเรื่องจะให้เธอทำ”

กู้ฮอนเอามือปิดปากหัวเราะ ดูท่าเขาต้องการจะให้เธอไปแก้ไขสถานการณ์จริงๆ แบบนี้ก็ดี ดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับหยินปู้ฝัน ไอ้หมอนี่กันแน่

เธอจัดเอกสารที่อยู่ด้านข้างสักครู่ หยิบสมุดโน้ตแล้วลุกขึ้นเดินไปถึงหน้าประตูห้องทำงานของหยินปู้ฝัน

“พี่สาวน้องสาวขอทางหน่อยค่ะ ตอนนี้เป็นเวลาทำงาน รบกวนทุกคนไปนั่งประจำที่ตัวเองด้วยนะคะ มีเรื่องส่วนตัวอะไร รอถึงเวลาพักกลางวันแล้วค่อยไปวิจารณ์กันดีหรือไม่คะ”

เมื่อกู้ฮอนส่งเสียงออกมา หญิงสาวเหล่านั้นก็ดูเหมือนจะรู้ว่าการกระทำของตัวเองไม่เหมาะสมอยู่บ้าง

ในไม่ช้า ใบหน้าก็แดงไปตามๆกัน ก้มหน้าราวกับเด็กสาวตัวเล็กๆเดินซอยเท้ากลับไปยังที่นั่งของตัวเอง

ใบหน้าของกู้ฮอนมีรอยยิ้มประดับอยู่ เม้มริมฝีปากมองท่าทางของพวกเธอ วันนี้ดูเหมือนว่าพวกเธอจะกินยาผิดประเภทมา แต่ละคนถึงได้มีอาการบ้าผู้ชายแบบนี้

***

กู้ฮอนยืนจัดเสื้อผ้าของตัวเองอยู่หน้าประตูห้องทำงานของหยินปู้ฝันง่ายๆอยู่ชั่วครู่

แม้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับหยินปู้ฝันค่อนข้างจะดี แต่ว่านั่นเป็นเรื่องส่วนตัว เวลาทำงานก็ต้องมีกฎระเบียบในการทำงาน ไม่อาจจะทำอะไรตามสบายแบบนั้นได้

รอจนคิดว่าจัดการตัวเองเรียบร้อยแล้ว เธอจึงได้ยืนมือออกไปผลักประตูห้องทำงานของหยินปู้ฝันที่ปิดสนิทอยู่เบาๆ