ตอนที่ 719 เปิดศาล

ตอนที่ 719 เปิดศาล

เป็นครั้งแรกที่เธอรู้สึกว่าชะตากรรมของคนคนหนึ่งถูกกุมอยู่ในมือของเธอ

“คุณกู้ ไม่ต้องกังวล เชื่อมั่นในความแข็งแกร่งของตัวเอง ผมเชื่อด้วยว่าคุณสามารถลบล้างข้อกล่าวหาของผมได้ในที่สุด หายใจเข้าลึกๆและผ่อนคลายตัวเอง” ถังเทียนจื๋อให้กำลังใจและยิ้มด้วยความไว้วางใจอย่างเต็มที่เพื่อทำให้กู้ฮอนเพิ่มความมั่นใจเป็นสองเท่า

กู้ฮอนพยักหน้า หลังจากหายใจเข้าลึกๆ เธอก็รู้สึกผ่อนคลายขึ้นมาก เธอวางเอกสารที่เตรียมไว้บนโต๊ะ

ขณะนี้ผู้พิพากษาก็เดินออกมา

ขณะที่ศาลกำลังจะประกาศ ผู้หญิงคนหนึ่งรีบผลักเปิดประตูศาลและวิ่งเข้ามา

เพราะเธอกังวลเกินไป ผมของเธอยุ่งเล็กน้อยและเธอก็หอบ

เธอยิ้มอย่างขอโทษให้กับผู้พิพากษา จากนั้นก็มองไปที่เป่หมิงโม่

***

กู้ฮอนมองหน้าอีกฝ่ายและจำได้อย่างรวดเร็วว่าผู้หญิงคนนั้นคือเฟยเอ๋อ!

เฟยเอ๋อยังเห็นกู้ฮอนนั่งข้างถังเทียนจื๋อ

สายตาของหญิงสาวทั้งสองสบตากันไม่กี่วินาที

เฟยเอ๋อรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย

โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอเห็นคำว่าทนายจำเลยเขียนไว้บนป้ายด้านหน้ากู้ฮอน

ไม่ได้คาดหวังว่าเธอจะปรากฏตัวในฐานะทนายความในวันนี้และเธอจะยังคงเป็นทนายความของถังเทียนจื๋ออีกด้วย

ทั้งสองคนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามนั้นไม่เต็มใจที่จะเห็นเฟยเอ๋อปรากฏตัวเลยแม้แต่น้อย

ในขณะนี้กู้ฮอนก็ประหลาดใจมากเช่นกัน

หรือว่าเฟยเอ๋อเป็นหนึ่งในสามคนที่เป่หมิงโม่กล่าวถึง เรื่องโรงแรมแมนดารินมีส่วนเกี่ยวข้องกับเธอหรือไม่?

ดูเหมือนว่าคดีนี้จะไม่ใช่สิ่งที่เธอคิดไว้ เป่หมิงโม่ไม่เคยปัญหาอย่างไม่มีเหตุผล ที่เขาจงใจหาความผิดของ Noton เขาทำสิ่งนี้หลังจากพยายามอย่างหนัก

กู้ฮอนเฝ้าดูเฟยเอ๋อนั่งบนแท่นพยาน

เธอยังคงมั่นใจ แต่ตอนนี้เธอรู้สึกได้ถึงเสียงกลองดังในใจของเธอ

หรือว่ามีปมอีกหลายอย่างที่เธอยังหาไม่พบ? ทั้งหมดเป็นเพราะความไม่มีประสบการณ์และความเข้าใจไม่เพียงพอเกี่ยวกับคดีตอนนี้เธอทำได้เพียงปล่อยให้ชะตากรรมของเธอดำเนินไป แม้ว่าเธอจะแพ้คดี แต่เธอก็ต้องลดโทษของ Noton ให้น้อยที่สุด

นี่ไม่ใช่เพราะอะไร แต่เพราะเธอเชื่อว่าเขาไม่ทำแบบนั้นแน่ๆ

แม้ว่าตอนนี้จะมีความสับสนในใจ แต่เธอก็ยังคงรักษาความสงบ

เธอเดินไปหา Noton ที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วพูดกับเขาอย่างเบาๆว่า "ฉันขอโทษ Noton ตระกูลเป่หมิงดูเหมือนเตรียมพร้อมมาอย่างดีแต่ข้อมูลที่ฉันมีอยู่ที่นี่น้อยเกินไปจริงๆ คุณอาจต้องเตรียมตัวแพ้คดี แต่คุณมั่นใจได้ว่าถึงอย่างนั้นฉันจะพยายามลดโทษให้คุณมากที่สุด ฉันเชื่อว่าคุณไม่ได้ทำและเราสามารถอุทธรณ์ต่อไปได้ในเวลานั้น”

ถังเทียนจื๋อมองไปที่ที่นั่งข้างๆเขา แม้ว่าเธอจะดูหงุดหงิดขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังเต็มไปด้วยความจริงใจ

เขายังคงแสดงท่าทีเฉยเมย "อย่าสงสัยในความสามารถของคุณ มันอาจจะไม่ร้ายแรงอย่างที่คุณคิด อย่าลืมยิ้มอยู่ตลอดเวลา"

กู้ฮอนชื่นชม Noton จริงๆ เขาสามารถเห็นได้ว่าสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวยสำหรับเขา แต่เขาก็ยังคงอยู่ในอารมณ์ที่จะทำให้ตัวเองมีความสุข

อย่าทำให้เขาผิดหวังไม่ว่าผลของคดีจะเป็นอย่างไร ตราบใดที่คุณพยายามเต็มที่

ขณะนี้ผู้พิพากษาเคาะตะลุมพุกและประกาศเปิดศาล

โอวหยางหวาทนายความที่เป็นตัวแทนของโจทก์ฝั่งเป่หมิงโม่พูดก่อน

เขาลุกขึ้นจากที่นั่งก่อนพยักหน้าให้กับผู้พิพากษาจากนั้นกล่าวว่า "ฯพณฯ ในนามของตัวแทนผู้ได้รับมอบจากคุณเป่หมิงโม่ ผมได้ยื่นคำร้องต่อนาย Noton ฟ้องร้องว่าเขาอยู่ ในโรงแรม โรงแรมแมนดาริน ณ วันที่ X เดือนX ปี XX เกิดอุบัติเหตุที่จงใจทำให้พ่อของเขานายเป่หมิงเจิ้งเทียนและพนักงานโรงแรมอีก 2 คนเสียชีวิต ขอแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งต่อทั้งสามคนที่เสียชีวิต”

โอวหยางหวาพูดถึงตรงนี้ เขา เป่หมิงโม่และฉิงฮัวลุกยืนขึ้นและทั้งสามคนก็ก้มหน้าเงียบๆเป็นเวลาหนึ่งนาที

หลังจากนั้นทนายความโอวหยางหวาส่งสัญญาณให้เป่หมิงโม่และฉิงฮัวนั่งลงทันที

ผู้พิพากษาได้ดูไฟล์และกล่าวว่า "ฉันเคยได้ยินเกี่ยวกับอุบัติเหตุที่โรงแรม โรงแรมแมนดารินมาก่อนบ้าง ฉันรู้ว่าตำรวจในที่เกิดเหตุได้ตรวจสอบเหตุการณ์แล้วและคิดว่ามันเป็นอุบัติเหตุ แล้วทำไมโจทก์ถึงยังฟ้องร้องเช่นนี้ คุณได้ยื่นฟ้องในเรื่องนี้และกล่าวหาว่าจำเลยจงใจดำเนินการหรือไม่"

ทนาย โอวหยางหวา กล่าวว่า "เรียนผู้พิพากษา เหตุผลนั้นง่ายมาก จริงๆเพื่อนายท่านเป่หมิงนั้นเชื่อมั่นในโรงแรมของเขา "

***

ทนาย โอวหยางหวากล่าวต่อไปว่า “อาจกล่าวได้ว่า โรงแรมแมนดารินถูกสร้างขึ้นภายใต้คำแนะนำและการดูแลของคุณเป่หมิงเอง ความรู้ของเขาเกี่ยวกับโรงแรมนี้สูงกว่าพนักงานซ่อมบำรุงทั้งหมดที่ทำงานที่นี่ ดังนั้นหลังจากที่ตำรวจปิดคดี เขาก็เริ่มสอบสวนเรื่องนี้เอง ผลก็คือความพยายามหมดทำให้ในที่สุดเขาก็พบเบาะแสบางอย่าง ตอนนี้ขออนุญาตเรียกพยานคนแรก"

เสียงดังขึ้นและประตูห้องพิจารณาคดีก็เปิดออก คนงานซ่อมบำรุงที่รับผิดชอบดูแลโรงแรม โรงแรมแมนดารินก็ถูกนำตัวขึ้นมา

สาเหตุที่เป่หมิงโม่และคนอื่นๆ ไม่ส่งคนมาปกป้องคนงานซ่อมบำรุงคนนี้ เพราะเขาเป็นแค่คนงานธรรมดา ไม่ว่าเขาจะมีส่วนเกี่ยวข้องหรือไม่ก็ตาม เขาก็ไม่มีผลกระทบต่อคดีทั้งหมด

หลังจากที่คนงานซ่อมบำรุงถูกนำตัวไปศาล ทนาย โอวหยางหวาก็เริ่มถามเขา "ขอถามหน่อยครับ คุณทำงานอะไรที่โรงแรม โรงแรมแมนดาริน"

ตอนที่ไปศาลเป็นครั้งแรก พนักงานซ่อมบำรุงยังรู้สึกประหม่าเล็กน้อย เขาพูดตะกุกตะกักว่า "ฉัน ฉันมีหน้าที่ดูแลลิฟต์ของโรงแรม"

ทนาย โอวหยางหวาพยักหน้า "ครั้งสุดท้ายที่คุณดูแลลิฟต์คือเมื่อไหร่?"

"ใช่ มันไม่กี่วันก่อนเกิดอุบัติเหตุลิฟต์"