ตอนที่ 800 ทั้งสองหายไปแล้ว

“ฉันไม่เห็นด้วย！” ลั่วเฉียวพูดขึ้นทันที เธอจ้องไปที่ฉิงฮัว： “นายส่งคนไปเฝ้าที่นั่น มันก็ไม่ต่างจากเฝ้าอาชญากรหรอกนะ”

ฉิงฮัวขมวดคิ้ว สำหรับเขาแล้ว วิธีแบบนี้เขาทำมาหลายรอบแล้ว ก็ไม่มีรู้สึกว่าผิดปกติ จนถึงวันนี้ที่ลั่วเฉียวพูด เขาก็รู้สึกว่าเหมือนจะเป็นแบบนั้น ถ้าเป็นคนอื่นก็ช่างเถอะ แต่คราวนี้เป็นคุณแม่ของกู้ฮอน มันจะดีกว่าที่จะระมัดระวังมากขึ้น

“ยังไงก็ต้องส่งคนไป แต่ว่าต้องให้เงียบที่สุด อย่าให้คนอื่นรู้สึกถึงความผิดปกติจะดีที่สุด แบบนี้ยิงนัดเดียวได้นกสองตัว”

กู้ฮอนพยักหน้า： “เฉียวเฉียววิธีนี้ของเธอก็โอเคนะ แต่ว่าฉันมีเรื่องจะขอ ข้างๆ ห้องผู้ป่วยของแม่ฉันนั่นก็คือห้องของแม่ของเป่หมิงโม่ ถือโอกาสคอยระวังให้เธอไปด้วยเลย”

“แหมๆ .....ไหนบอกว่าไม่มีความสัมพันธ์อะไรกับเป่หมิงโม่ไงคะ ดูท่าน่าจะโกหกทั้งเพ ไม่งั้นทำไมถึงได้นึกถึงความปลอดภัยของแม่สามีในอนาคตล่ะจ้ะ” ปฏิกิริยาตอบรับของแอนนิเร็ว จึงได้พูดล้อเธอขึ้นมา

“อ้าว！กู้ฮอน เธอไม่จริงใจเลย ปากก็พูดว่าไม่มีอะไรกัน แต่ว่าก็คิดถึงเขาตลอดเลยนะ รีบบอกมาเลยนะ พวกเธอไปถึงขั้นไหนกันแล้ว?” ลั่วเฉียวก็แซวตาม

กู้ฮอนโดนแซวจนหน้าแดง ที่จริงเธอแค่คิดว่าไม่อยากให้หวีหรูเจี๋ยถูกก่อกวน เพราะว่าหลี่เฉียนต้องรู้จักเธอแน่ๆ ถ้าเขาหาแม่ไม่เจอ เขาอาจจะไปหาป้าหรูเจี๋ยก็เป็นไปได้ เรื่องนี้ยังไงก็เป็นเรื่องในครอบครัวตัวเอง ไม่จำเป็นต้องไปเดือดร้อนคนอื่น

***

“เอาล่ะๆ พวกเราก็ไม่ต้องไปแซวกู้ฮอนแล้ว ที่เธอทำแบบนี้มันต้องมีเหตุผล ไม่ว่าจะเป็นการเอาใจแม่สามีในอนาคต โอเคแล้วๆ สาวๆ พวกเราควรจะขึ้นไปนอนเพื่อความสวยได้แล้ว” สุดท้ายแอนนิพูดสรุป แล้วก็วิ่งไปทางลิฟต์

“แอนนิ......” กู้ฮอนหมดคำจะพูด

จากนั้นก็หันไปพูดกับฉิงฮัว： “ฉิงฮัว งั้นเรื่องนี้รบกวนนายแล้วนะ”

ฉิงฮัวยิ้ม： “ไม่ต้องเกรงใจครับ ผมแค่ทำหน้าที่แทนเจ้านายที่ไม่ค่อยมีเวลาว่างเท่านั้นครับ”

“ใช่แล้ว เป็นเรื่องในครอบครัวเรา จะต้องเกรงใจอะไรกัน ถ้าจะขอบคุณก็ต้องขอบคุณเธอ ถ้าหากไม่ใช่เธอ เขาคงมาไม่ถึงจุดนี้” ที่ลั่วเฉียวพูดมันก็จริง

แต่กู้ฮอนไม่ได้คิดแบบนั้น เธอปัดมือ： “เฉียวเฉียว เธออย่าพูดแบบนี้เลย พวกนี้เป็นฉิงฮัวที่ติดตามเป่หมิงโม่มาหลายปีควรจะได้รับ ไม่ได้เกี่ยวกับฉันเลยสักนิด”

ฉิงฮัวส่งคนไปคอยคุ้มกันคุณแม่ ในใจกู้ฮอนก็วางใจได้ไปเปราะนึง

หลังจากนี้อีกไม่กี่วัน เธอก็ไปเยี่ยมแม่และป้าหรูเจี๋ยแบบไม่ตรงเวลา

ลู่ลู่กับหวีหรูเจี๋ยก็ไม่ได้สังเกตถึงความผิดปกติของกู้ฮอน เพราะกู้ฮอนแสดงออกได้อย่างธรรมชาติมาก

ส่วนเรื่องที่ฉิงฮัวส่งคนมาแอบคุ้มกัน แม้กระทั่งกู้ฮอนก็ดูไม่ออกถึงความผิดปกติ

นี่ก็หมายความว่าคนของฉิงฮัวมีความสามารถ ทำให้กู้ฮอนวางใจได้ไม่น้อย

ขณะที่เธอกำลังคุยโทรศัพท์กับลูกๆ มีข่าวสองเรื่องที่ทำให้เธอรู้สึกแปลกใจ：

เรื่องแรก หยางหยางเรียนดีขึ้น เขาไม่ได้อยากจะเล่นตลอดทั้งวันแล้ว เวลาส่วนมากใช้ไปกับการเรียน

ตอนแรกก็คิดว่าเป็นการแข่งขันของหยางหยางกับเป่หมิงโม่ที่ทำให้เป็นแบบนี้

ถึงแม้ก่อนหน้านี้ การเรียนของหยางหยางก้าวกระโดด แต่เธอแค่คิดว่าเป็นเพราะการสอนของโล่ฮาน

เรื่องที่เรียนหนักตอนนี้ จากที่เธอรู้จักหยางหยาง ความพยายามแบบนี้คงมีได้ไม่กี่วัน หรือกี่อาทิตย์ เพราะว่าการเรียนอย่างขะมักเขม้นแบบนี้ สำหรับหยางหยางที่วันๆ อยากจะเอาแต่กินแต่เล่น สุดท้ายก็คงจะทนไม่ไหว

เรื่องที่สอง กู้ฮอนรู้มาจากหยางหยางว่า Notonออกจากโรงเรียนไปแล้ว แต่ว่าไปไหนนี่ ไม่มีใครรู้ แม้แต่จะบอกลาหยางหยางก็ไม่มี มันทำให้เขารู้สึกสูญเสียและโกรธ

แบบนี้ เพราะงั้นชีวิตก็กลับมาเป็นปกติสุขแล้ว

แต่กู้ฮอนก็ยังรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัย เป็นเพราะเหตุผลอะไร ตัวเธอเองก็ไม่แน่ใจ

เธอรู้สึกว่า หลี่เฉียนกับNotonไม่ได้ห่างไปไหน บางทีพวกเขาอาจจะอยู่รอบตัวเธอ อยู่ในที่ที่ไม่ห่างจากตัวเธอและแม่ คอยจับตาดูพวกเธออย่างเงียบๆ

：

ความคิดเห็น