ตอนที่ 83 ผมมีลูกชายแล้ว1

ตอนที่ 83 ผมมีลูกชายแล้ว1

หยางหยางแบะปาก หน้าเศร้า "ผมเป็นลูกชายของพ่อจริงๆเหรอ? ทำไมเขาถึงได้ทำร้ายผมขนาดนี้? ผมเป็นเพียงแค่เด็ก ใช่ไหม?"

"เอ่อ นายน้อย ได้โปรดอย่าหลอกทำเป็นน่าสงสารอีกเลย จากเมื่อคืนถึงตอนนี้คุณทำไปแล้วห้าสิบหกครั้ง ฉันบอกคุณแล้ว คุณชายรองเพียงแค่ลงโทษคุณ หวังว่านายน้อยจะไม่หนีออกจากบ้านอีกแล้วนะคะ"

หยางหยางเก็บริมฝีปากและเก็บใบหน้าเศร้า จับเบลล่าที่หลับสนิท "เห้อ ฉันไม่ชอบแกเอาซะเลย ที่สามารถนอนหลับอย่างมีความสุขทั้งที่โดนขังไว้!"

"หงิง......" เบลล่าที่หลับนอนอยู่ลืมตาขึ้นมา ดวงตาไร้เดียงสาอย่างมาก

มันก็เหมือนกับพูดว่า ตัวเองไม่ใช่มนุษย์เป็นแค่สุนัข เดิมทีก็ต้องนอนในกรงอยู่แล้ว

"ผมจะออกไปข้างนอก ผมจะออกไปข้างนอก ผมจะออกไปข้างนอก......" หยางหยางยื่นริมฝีปากแล้วตะโกนอีกครั้ง

เขารู้ว่าเขาไม่ควรฟังคำพูดของเป่หมิงซิเฉิงและกลับไปที่ตระกูลเป่หมิงอย่างเชื่อฟัง

และยังให้เขาถามเกี่ยวกับความสัมพันธ์ระหว่างพ่อกับแม่ ว่าเขาใช่ลูกแท้ๆของพ่อกับแม่หรือเปล่า และทำไมพ่อกับแม่ถึงไม่รู้การมีตัวตนของเขา?

ให้ตายเถอะ ถ้ารู้ว่ากลับมาแล้วจะถูกขังอยู่ในกรงสุนัขนี้ ถึงจะตัดขาเขา ยังไงก็ไม่มีทางกลับมาแน่!

เขาตะโกนอย่างโหดเหี้ยม ทำเอาเจียงฮุ่ยซินที่ไม่ได้นอนทั้งคืนต้องลงมา

"หลานรัก ย่ามาหาแล้ว......" เจียงฮุ่ยซินวิ่งเหยาะๆไปที่กรงสุนัข ดูเด็กน้อยและสุนัขในกรงด้วยความรัก

ถอนหายใจ และบอกแม่บ้านให้รีบนำอาหารเช้าที่เตรียมไว้ไปให้ในกรง

ทันทีที่หยางหยางเห็นผู้ช่วยชีวิตมาถึง เขาก็เก็บปากเล็กๆนั้น แล้วก็ "ฮึก" เขาร้องไห้ออกมา "คุณย่า......"

เจียงฮุ่ยซินเมื่อเห็นหลานร้องไห้ถึงกับหัวใจสลาย

"ฮึก......คุณย่า ผมได้เป็นลูกของพ่อไหม......ฮึกๆ......"

"เด็กน้อย หลานก็ต้องเป็นลูกของพ่อสิ" เจียงฮุ่ยซินมองอย่างกระวนกระวายที่ชายร่างเล็กที่กำลังร้องไห้อยู่ในกรงอย่างหนัก

"ฮือ......แต่คงไม่ใช่ลูกที่เกิดจากพ่อแน่ๆ......ไม่งั้นจะทำกับผมแบบนี้เหรอ?"

หยางหยางร้องไห้สะอึกสะอื้น บนใบหน้าที่อ่อนโยนสีขาวเต็มไปด้วยความคับข้องใจและความสงสาร

กะพริบดวงตากลมโตมองตรงไปที่เจียงฮุ่ยซิน

"ก็ต้องเป็นลูกที่เกิดจากพ่อสิ!" เจียงฮุ่ยซินพยักหน้าอย่างไม่ลังเล

หยางหยางร้องไห้อยู่ครู่หนึ่ง หึหึ ที่แท้ก็เป็นลูกที่เกิดจากพ่อ ภารกิจแรกสำเร็จ

จากนั้น เขามองที่เจียงฮุ่ยซินและพยักหน้า "ฮือ" เสียงร้องไห้ดังขึ้นอย่างน่าสังเวช

"ฮือๆ......เป็นลูกแท้ๆแต่โหดร้ายขนาดนี้มันน่ากลัวเกินไป......"

"โอ้ เฉิงเฉิงไม่ร้องนะ ย่าอยู่นี่ ย่าจะไม่ให้พ่อของหลานมาทำอะไรหลานอีก!" เจียงฮุ่ยซินถูกครอบงำอย่างง่ายดายและสั่งเหล่าแม่บ้านอย่างรวดเร็ว "ปลดล็อก! รีบปลดล็อกเดี๋ยวนี้!"

"เอ่อ......คุณ คุณหญิงคะ คุณชายรองบอกไว้ว่า......"

"เธอเห็นไหมว่าเด็กถูกขังมาหนึ่งคืนแล้ว? ยังไม่เพียงพออีกหรือ? เขาอายุแค่ห้าขวบเอง......" รอบนี้เจียงฮุ่ยซินยอมไม่ได้อีกแล้ว

"แต่คุณหญิงคะ......"

"ไม่ต้องพูดแล้ว ถ้ามีอะไรฉันรับผิดชอบเอง"

ในที่สุด หยางหยางก็ทำสำเร็จในรอบที่เก้าสิบสี่