ตอนที่ 90 คุณดูเหมือนจะสนใจ2

ตอนที่ 90 คุณดูเหมือนจะสนใจ2

ยิ่งเธอพูดมากเท่าไหร่เธอก็ยิ่งเข้าใจมากขึ้น

ทำไมเขาจึงขอให้เธอเป็นคนรักของเขาในคืนนั้น ที่แท้เขากับคนที่รักมาสิบปีเลิกรากัน!

เขาเพียงแค่มองหาคนปลอบใจเท่านั้น!

หัวใจของเธอสั่นเทา แม้ว่าวันนั้นจะเปลี่ยนเป็นผู้หญิงคนอื่น เขาก็คงพูดคำว่า 'เป็นคนรักของฉัน' ออกมาได้?

คนบ้า!

เธอกลับใจเต้นซะได้!

คืนนี้กู้ฮอนได้รู้กระจ่าง ถึงแม้จะรู้สึกเศร้าอยู่บ้างก็ตาม......

ชำเลืองมองแก้มเธอที่แดงด้วยความโกรธ ดวงตาของเขาพร่ามัว รู้สึกว่ามันน่ารักเป็นพิเศษ

ใช้เวลานานพอสมควร เขาถึงยกริมฝีปากและยิ้มเยาะ--

"คนปลอบใจ?" เธอคิดได้อย่างไร เขาหัวเราะ "คุณประมาณตัวเองต่ำขนาดนั้นเลยเหรอ?"

ดวงตาของเธอร้อน "แล้วไม่ใช่หรือไง?"

ยิ่งเขาทำใบหน้าไม่รู้สึกทุกข์ร้อน และยิ้มแย้มแจ่มใสเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งนึกโกรธ

ผู้ชายคนนี้ทำไมถึงได้มีรอยยิ้มที่น่าดึงดูดใจทำเอาคนหลงใหลราวกับเป็นเทพเจ้า?

ทำไมเขาถึงทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นหลังจากจบความสัมพันธ์สิบปีกับSosoได้?

และยังยิ้มหัวเราะกับผู้หญิงอีกคนอย่างไม่รู้สึกอะไร?

ผู้ชายคนนี้ทำได้อย่างไรกัน?

ท่าทางที่ไม่พอใจของเธอ ทำให้เขาพึงพอใจ จนอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกเสียง

ทันใดนั้น นิ้วเรียวยาวนั้นก็จับที่ปลายคางเรียวของเธอ

ตาคมจ้องมองเธออย่างแน่นหนาและพูดออกมาเบาๆ--

"กู้ฮอน ผมจะพูดแค่ครั้งเดียว Sosoไม่ใช่คนที่รักแต่ไม่อาจอยู่ข้างกายของผม"

ดวงตาของเธอหรี่ลง

ก่อนที่เธอจะตอบอะไร เขาก็ลดริมฝีปากและจูบลงริมฝีปากสีแดงของเธอ......

*

ซูยิ่งวรรณที่อยู่บนดาดฟ้าของเรือยอร์ช ถึงกับหน้าซีด

หากไม่มีป่ายมู่ซี พยุงเธอไว้ ร่างกายผอมบางนั้นคงจะล้มลงเป็นแน่

"ป่ายมู่ซี ......เขาจูบผู้หญิงคนนั้นอยู่เหรอ?" ซูยิ่งวรรณเสียงสั่น "คุณเห็นไหมว่าเขายิ้ม......เขายิ้มให้ผู้หญิงคนนั้น......"

ใบหน้าที่เคร่งขรึมของป่ายมู่ซี โกรธอย่างทนไม่ได้ ปลอบโยนเธอ "Soso ผมคิดว่าเป่หมิงสองก็แค่ลุ่มหลงไปชั่วขณะเท่านั้น......"

"ไม่ -" ซูยิ่งวรรณส่ายหัวอย่างโหยหา น้ำตาไหล "มันไม่ใช่เพียงแค่ลุ่มหลง......"

ไม่อย่างนั้น คนที่เย็นชา และมีใบหน้าตายด้านราวกับภูเขาน้ำแข็งอย่างเป่หมิงโม่ จะยิ้มให้กับผู้หญิงคนนั้นง่ายขนาดนั้นได้อย่างไร?

ยิ้มเลยนะ!

ซูยิ่งวรรณแน่ใจว่าเธอไม่ได้มองผิด

เธอเห็นรอยยิ้มของเป่หมิงโม่ที่ไม่เคยปรากฏต่อหน้าเธอเลย ทำเอาเธอสติหลุด!

ที่แท้......