ตอนที่ 95 มาคุยกันเถอะ1

ตอนที่ 95 มาคุยกันเถอะ1

"พี่ พี่จาว เธอ......" กู้เซิงเทียนน้ำตาไหล กายสั่นไหว ชี้ไปที่กู้ฮอน "พี่จาว ให้ลูกผมจ่ายหนี้แทนผม ถ้าคุณไปหาลูกสาวคนโตของผม เธอต้องมีวิธีแน่......"

กู้ฮอนใจสั่นไหวและจ้องที่กู้เซิงเทียน ไม่อยากเชื่อเลยว่าคนๆนี้เป็นพ่อของเธอ!

เขามักจะใช้เธอเป็นเกราะกำบัง ในช่วงเวลาที่ยากลำบากเสมอ!

พี่จาวจ้องมองที่กู้ฮอนและเลิกคิ้ว "นายต้องถามลูกสาวของนายก่อนว่าเธอจะยอมหรือเปล่า!"

"อย่าแม้แต่จะคิด!" กู้ฮอนปฏิเสธอย่างเฉยเมย "เรื่องของตระกูลกู้ เกี่ยวอะไรกับฉัน?"

"เหลวไหล! กู้ฮอน ถึงยังไงฉันก็เลี้ยงเธอมาจนโต!" กู้เซิงเทียนโกรธ "พี่จาว คุณขอให้ใครพาแม่ของเธอออกมา แม่ของเธอคือหัวใจเธอ คุกคามเธอด้วยสิ่งนี้มีประโยชน์ที่สุด!"

"กู้เซิงเทียน -" กู้ฮอนร้องเรียกด้วยความโกรธ ความเย็นเพิ่มขึ้นจากหลังของเธอ "คุณมันเลว!"

พี่จาวโบกมือไปที่ผู้ใต้บังคับบัญชาทั้งหลาย ให้ออกไป

ผ่านไปครู่หนึ่ง ไม้ใหญ่ก็ถูกย้ายเข้ามา......

กู้ฮอนหันไปมองด้วยความตกใจ -

นัยน์ตาสะท้อนเห็นผู้เป็นแม่ถูกผูกติดกับไม้กางเขนนั้น!

ร่างกายของหยูฟืน ปกคลุมไปด้วยเลือดและมีเลือดซิบอย่างเห็นได้ชัดจากการถูกคนตี ร่างกายสั่นเทาด้วยความกลัว

"แม่......" ดวงตาของกู้ฮอนกระพริบถี่

รีบไปหาแม่ แต่ก็โดนคนเหล่านั้นจับไว้! "ไอ้พวกสารเลว! รังแกได้แม้กระทั่งผู้หญิงที่อ่อนแอ แบบนี้ยังเรียกว่าเป็นผู้ชายอีกเหรอ! ปล่อยแม่ฉันนะ -"

พี่จาวยกยิ้มขึ้น พูดกับกู้เซิงเทียนว่า "ท่านก็ ลูกสาวของคุณมีความกล้ามากกว่าคุณอีกนะ!"

"ก็ถูกต้องแล้ว ไม่อย่างงั้นจะเป็นเลขาของ เป่หมิงโม่ได้อย่างไร?" กู้เซิงเทียนยิ้มอย่างน่าละอาย ราวกับได้พบคนที่รับผิดแทนได้

หัวใจของกู้ฮอนรู้สึกเย็นวาบ มองไปทางแม่ที่ถูกมัดไว้ทั้งน้ำตา "แม่ เห็นหรือยัง? นี่คือคนที่แม่รักและไม่มีวันลืมมานานกว่า 20 ปี! แม่ดูให้เต็มตา ว่าแน่ใจที่จะแต่งงานกับเขาแล้วจริงๆใช่ไหม?!"

หยูฟืน เงยหน้าขึ้นอย่างอ่อนแอ หน้าผากของเธอยังคงมีเลือดไหลออกมา มองไปทางกู้เซิงเทียนที่หดตัวอยู่ข้างโซฟา หลังจากนั้นก็มองไปทางกู้ฮอนที่ใบหน้าเต็มไปด้วยน้ำตา รู้สึกขมขื่นจนแทบอาเจียนออกมา

"ฮอนฮอน......ถือว่าแม่ผิดต่อลูก......แต่ลูกช่วยพ่อเขาได้ไหม......ถือว่าช่วยแม่ ได้ไหม......"

คำขอร้องแฝงอยู่ในคำพูดที่สงบเย็นของหยูฟืน

ในความคิดของกู้ฮอน ตัวเธอไม่ใช่คนที่โหดร้าย แต่เป็นคนที่อ่อนแอและน่าสงสารที่ขอร้องให้ช่วยกู้เซิงเทียนผู้ชายสารเลวนั้น!

กู้ฮอนใจสลาย

ตอนนี้เธอรู้สึกผิดหวังกับแม่ของเธอจริงๆ!

เธอเกลียดความรักที่แม่มีต่อพ่อจนแยกแยะอะไรไม่ออก!

"แม่......" กู้ฮอนพูดไม่ออก "แม่จะยอมให้หนูเสียสละเพื่อผู้ชายคนนี้น่ะเหรอ?"

หยูฟืน สั่นไหว ไม่กล้ามองที่กู้ฮอน เพียงแค่ร้องไห้เบาๆ "ฮอนฮอน แม่ไม่ได้อยากให้ลูกต้องเสียสละ แม่แค่ไม่อยากเห็นพ่อของลูกต้องทุกข์ทรมานอีก......"

"ไม่อยากให้เขาทุกข์ทรมานอีก ก็เลยต้องให้หนูทุกข์ทรมานแทนเหรอค่ะ?" เธอตะโกนด้วยความโกรธ มือทั้งสองของเธอกำแน่น "หลายปีที่ผ่านมา แม่ก็เห็นทุกอย่างที่หนูถูกกระทำจากตระกูลกู้ แม่ไม่ให้หนูต่อต้านพวกเขา หนูก็ไม่ต่อต้าน แต่วันนี้ผู้ชายคนนี้ให้คนทุบตีแม่ถึงขนาดนี้ แม่ยังจะอยู่ข้างเขาอีกเหรอ?"

หยูฟืน กัดฟันของตัวเองและมองตรงไปนัยน์ตาของ กู้ฮอน "ใช่!"