ตอนที่160ครอบครัวสี่คน1

ตอนที่160 ครอบครัวสี่คน1

หยางหยางขยี้ตาอย่างมึนงง ก่อนจะมองชัดเจนขึ้น: เฉิงเฉิงขดตัวอยู่ในกระเป๋าเดินทาง!

กู้ฮอนปวดใจ ก่อนอุ้มเฉิงเฉิงออกมา ลูบใบหน้าเล็กที่ใสสะอาดนั้น "เจ็บตรงไหนไหมลูกรัก?"

เฉิงเฉิงส่ายหัว และมุดตัวอยู่ในอ้อมแขนของแม่ ซิปของกระเป๋าเดินทางไม่ได้ปิดอย่างแน่นหนา และมีช่องว่างสำหรับระบายอากาศ "คุณแม่ครับ ผมได้ยินคุณแม่พูดว่า คุณพ่อแค่เมาเหรอครับ?"

"อืม" เธอยิ้มเบาๆ

หยางหยางทนไม่ไหวพูดออกมา "โอ้ๆๆ คุณแม่ไม่น่ารักเลย แอบพาเด็กนี่มาด้วย!"

เฉิงเฉิงมองอย่างใจเย็น "ฉันไม่ใช่เด็กนะ ฉันเป็นพี่ชายของนาย"

"นี่! เป็นประโยคเดียวกันกับตอนที่เจอกันครั้งแรกเลย! เป่หมิงซิเฉิงขอร้างนายเปลี่ยนความคิดใหม่ด้วยนะ OK? ถ้านายไม่ได้เป็นพี่จะตายรึไง?" หยางหยางกลอกตาและรีบวิ่งไปหาคนที่อยู่ในอ้อมแขนของกู้ฮอน โถมตัวไปหาเฉิงเฉิง

เฉิงเฉิงกอดแน่นในอ้อมแขนแม่ ไม่ปล่อยมือ "กู้หยางหยาง คุณแม่เคยบอกว่า เป็นเพราะฉันเกิดมาก่อน เลยถูกตระกูลเป่หมิงพาตัวไป ฉันเป็นพี่นาย! พี่นายสิบนาที!"

"แม่ครับ ผมไม่ยอม ผมไม่ยอม!" หยางหยางเบะปาก จ้องไปที่เฉิงเฉิงและกระทืบเท้า "เกิดก่อนแค่สิบนาที และคิดว่านายจะเป็นพี่ได้แล้วเหรอ?"

"เห้อ สิบนาทีก็คือเกิดก่อนแล้วกัน" ใบหน้าของเฉิงเฉิงลำพองใจอยู่เล็กน้อย "ยิ่งกว่านั้น ความสามารถและทักษะฉันเก่งกว่านายด้วย ยังไงฉันก็ต้องเป็นพี่ของนาย!"

ใบหน้าของหยางหยางแข็งทื่อ ร่างเล็กดีดดิ้นอยู่ในอ้อมแขนของแม่ "เห้อ มีอะไรน่ายกย่องกัน! เป็นพี่แล้วยังไง ก็แค่ แก่ แก่ แก่กว่าเท่านั้น -"

การเน้นย้ำกับคำว่า "แก่" ทำให้เฉิงเฉิงขมวดคิ้ว "ฉันแก่ตรงไหน! ฉันแก่กว่านายแค่สิบนาทีเอง!"

"ฮึฮึฮึ อย่าพูดเลยว่าแก่กว่าสิบนาที แก่กว่าสิบวินาทีก็คือแก่นั่นแหละ!"

"กู้หยางหยาง -"

"ฮืม ทำไงห่ะ?"

"นายเกินไปหน่อยไหม! ลองคิดดูสิว่าใครเป็นคนเข้าเรียนวิชาน่าเบื่อสำหรับเด็กอนุบาลแทนนาย และใครสอบได้คะแนนเต็มร้อยแทนนาย?"

"โอ้ๆ แล้วใครต้องติดอยู่ในคุกของตระกูลเป่หมิงแทนนาย แล้วใครต้องทนอารมณ์ของพ่อแทนนาย?"

......

กู้ฮอนทั้งโมโหทั้งตลก ก่อนจะกอดชายร่างเล็กสองคนไว้แน่นในอ้อมแขน

"พอแล้วพอแล้ว สองพี่น้องไม่ง่ายเลยกว่าจะได้เจอหน้ากัน ทำไมถึงทะเลาะกันล่ะ หืม?"

สองพี่น้องไม่ได้ร้องไห้ด้วยความดีใจตามที่กู้ฮอนคิดไว้ แต่พอเจอกันกลับแย่งกันจะเป็นพี่ใหญ่ เฉิงเฉิงอยู่กับตระกูลเป่หมิงมาตั้งแต่ยังเด็ก และได้รับอิทธิพลจากเป่หมิงโม่ แม้ว่าภายนอกจะดูอ่อนโยน แต่ภายในกลับแข็งแกร่งกว่าใคร