ตอนที่165 ชายใหญ่และภรรยากลับมาที่จีน2

ตอนที่165 ชายใหญ่และภรรยากลับมาที่จีน2

ดวงตาเขาหลรี่ลง จ้องมองที่กู้ฮอน ที่มองลูกชายเขาด้วยรอยยิ้ม ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เบิกกว้าง เมื่อไหร่กันที่ผู้หญิงคนนี้เริ่มรักเอ็นดูลูกชายของเขามากกว่าเขาซะอีก?

เมื่อมองไปที่เฉิงเฉิง ในที่สุดเป่หมิงโม่ก็พูดขึ้น "พาเฉิงเฉิงไปเปลี่ยนเสื้อผ้า!

กู้ฮอนคิดว่าเป่หมิงโม่พูดกับตัวเอง ก็รีบยืนขึ้นทันที "ค่ะ!"

ใครจะรู้ ว่าเมื่อยืนขึ้น มือเธอก็ถูกเป่หมิงโม่จับไว้ "คุณอยู่นี่ ให้ฉิงฮัวพาไป!"

"......" ใบหน้ายิ้มของกู้ฮอนชะงัก

ฉิงฮัวโล่งใจด้วยสีหน้าท่าทางมีความสุข และพยักหน้าทันที "ครับ เจ้านาย ผมจะไปเดี๋ยวนี้!"

เฉิงเฉิงเหลือบมองไปที่แม่ของเขาโดยไม่พูดอะไร ก่อนหันหลังเดินออกมา......

ฉิงฮัวทำความเคารพและตามออกไป

เมื่อฉิงฮัวจะตามเฉิงเฉิงเข้าไปในห้องนอน เฉิงเฉิงก็พูดว่า: "คุณรออยู่ที่นี่"

ปัง~

จากนั้นเขาก็ปิดประตู! ฉิงฮัวกินลมจากการปิดประตู!

ในห้องนอนของเป่หมิงโม่ มีเพียงเขาและกู้ฮอนเท่านั้น

"อาบน้ำให้ผมหน่อย" เสียงเย็นของเป่หมิงโม่สั่ง

"คุณชายสองตระกูลเป่หมิง คุณจะเล่นอีกนานไหม?" กู้ฮอนอดไม่ได้ที่จะกลอกตาขึ้น "จะให้ฉันพูดซ้ำอีกกี่ครั้ง? ฉันพูดแล้ว ว่าจะเป็นแค่คนดูแลลูกชายคุณเท่านั้น"

"งั้นเหรอ?" ริมฝีปากของเขากระตุก "ผู้หญิงที่พยายามทุกวิถีทางที่จะเข้าหาลูกชายของผม สุดท้ายเป้าหมายก็คือพยายามจะเข้าใกล้ผม หรือว่าคุณไม่ใช่? หรือว่าคุณมีรสนิยม ชอบกินเด็ก?"

"คุณจะบ้าเหรอ! คุณสิที่ชอบกินเด็ก!" กู้ฮอนโกรธจนเกือบอาเจียนออกมา แต่กลัวว่าเป่หมิงโม่จะสงสัย เลยได้แต่เก็บเอาไว้ "ก็ได้ๆๆ คุณพูดถูก! ในโลกนี่คงมีแต่แม่คุณเท่านั้น ที่จะไม่คิดอย่างนั้นกับคุณ ทุกคนอยากจะได้คนที่ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วนอย่างคุณกันทั้งนั้น พอใจรึยัง?"

เขาขมวดคิ้ว อะไรที่ว่า 'ผ่านผู้หญิงมานับไม่ถ้วน' ? ผู้หญิงคนนี้ว่าเขาเจ้าชู้รึเปล่า?

เขาจ้องเขม็งไปที่เธอ แล้วพูดว่า: "อย่ามาเล่นลิ้นกับผม! รอให้ผมหายดีก่อนเถอะ คุณจะได้รู้ว่าผลที่จะตามมาจากการที่คุณว่าผมอย่างนั้นคืออะไร!"

เขาไม่ลืมว่า เธอลากเขาเข้ามาในบ้านจากพื้นระเบียงยังไง และระหว่างทางศีรษะของเขากระแทกกำแพง! คาดว่า คงจะมีรอยช้ำอยู่หลายแห่งซ่อนอยู่ใต้กลุ่มผมสีดำนี้......

"ฉันรู้แล้วว่าคุณเก่งขนาดไหน คุณชายสองตระกูลเป่หมิง!" กู้ฮอนยังไม่หยุดหยอกล้อ ชายคนนี้ทั้งใจแคบและชอบแก้แค้น แล้วยังรักสะอาดเกินตัว

ถ้าเธอไม่ต้องซ่อนฐานะตัวเองไว้ เธอคงฉีกหน้าเขานานแล้ว คงไม่ทนให้เขาพูดอย่างนั้นใส่หรอก?

ดังนั้น เธอทำได้แต่กัดฟัน สั่นเทาชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะพยุงเขาลุกจากเตียง......

"นี่ เป่หมิงโม่ คุณหนักมาก......"

"หึ คุณคิดว่ากล้ามเนื้อนี่เกิดอย่างเสียเปล่าเหรอ?"

"......ปกติเนื้อไก่ไม่ได้หนักขนาดนี้ซะหน่อย เนื้อหมูต่างหากล่ะ......"

"คุณเลิกว่าผมทางอ้อมได้แล้ว -"

เธอยิ้มเยาะสองครั้ง "หึหึ กล้าที่ไหนคะ......เดี๋ยว ค ค คุณจะทำอะไร?"

"ดึงเข็มออก -"

"เดี๋ยวสิ หมอเฉินบอกว่าคุณต้องให้ยาหมดก่อนถึงจะดึงออกได้......"