ตอนที่210 อดีตที่ยากเกินรับได้1

ตอนที่ 210อดีตที่ยากเกินรับได้1

“ใครคะ?” คนรับใช้ของบ้านตระกูลกู้ออกมาเปิดประตู จำหญิงสาวที่เปียกเป็นลูกหมาตกน้ำคนนี้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

กู้ฮอนผลักประตูอย่างแรง ก่อนเดิมดุ่มๆ เข้าไปข้างในอย่างโกรธจัด

ทิ้งคนรับใช้คนนั้นรีบเดินตะโกนไล่หลังเธอมา “นี่คุณ คุณเข้ามาสุ่มสี่สุ่มห้าแบบนี้ไม่ได้นะ”

*

ภายในบ้านตระกูลกู้ หยูฟืนในชุดนอนที่เพิ่งเปลี่ยนเสร็จ กำลังเตรียมตัวเข้านอนพร้อมกู้เซิงเทียน

ทันใดนั้น เสียงกระแทกของประตูดัง ปัง

ประตูถูกแรงกระแทกอย่างแรงจนเปิดออก

หยูฟืนเงยหน้าขึ้นด้วยความตกใจ มองเห็นกู้ฮอนยืนตระหง่านอยู่ตรงประตู เนื้อตัวสะบักสะบอม ร่างกายที่เปียกปอนนั้นยังมีน้ำที่ยังหยดลงบนพรมหนานุ่มนั้น เธอตะโกนเรียกหญิงสาวด้วยความประหลาดใจ “ฮอนฮอน ลูกมาได้ไงเนี่ย?”

คนรับใช้ยืนนิ่งอยู่ตรงประตู ก่อนจะพูดขึ้นด้วยความขลาดกลัว “ประทานโทษค่ะ คุณท่าน คุณนาย อิฉันห้ามเธอไม่อยู่จริงๆ”

หยูฟืนโบกมือไปมาอย่างรำคาญ “ช่างเถอะ เธอออกไปก่อน” คนรับใช้ทำตามคำสั่งนั้น

คำว่า ‘คุณนาย’ ที่คนรับใช้เรียกนั้น ทำให้สีหน้าของกู้ฮอนยิ่งซีดเผือดไปกว่าเดิม

หยดน้ำฝนไหลย้อยลงมาตามเส้นผมของหญิงสาว ก่อนจะไหลผ่านไปทุกอณูผิว ความหนาวเหน็บ ประหนึ่งน้ำเย็นเยือกที่แทรกเข้าไปในกระดูก แผ่กระจายความหนาวไปทั่วร่างกายเธออย่างฉับพลัน!

เธอก้าวขาอันหนักอึ้งนั้น เดินเข้าไปหาหยูฟืนทีละก้าว อย่างยากเย็นแสนเข็ญ

“กู้ฮอน ลูกคนนี้นี่ยังไงนะ อยู่ดีๆโผล่มากลางดึกแบบนี้ จะมาหาเรื่องกันหรืออย่างไร? เนื้อตัวก็เปียกปอนไปหมด! ห้ามทำพรมของฉันสกปรกนะ!” กู้เซิงเทียนลุกขึ้นนั่งบนเตียง และจ้องมองไปที่กู้ฮอน

เธอไม่แม้แต่ชายตาไปสนใจกู้เซิงเทียนเลยสักนิด รีบเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าของหยูฟืนในชั่วพริบตา

กวาดตามองผู้หญิงที่เธอเรียกว่าแม่ มาตลอดยี่สิบกว่าปีคนนี้ ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างละเอียด!

หยูฟืนที่ตอนนี้มีใบหน้าที่ร่วงโรยไปตามอายุ สีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความเมตตานั้น น้ำเสียงที่ฟังดูใจดีและอ่อนหวานนั้น......ล้วนเป็นสิ่งที่เธอเคยรักและหวงแหน บัดนี้ กลับมาบอกว่า ทั้งหมดนี้เป็นเรื่องโกหกทั้งเพ!

“ฮอนฮอน ลูกเป็นอะไรไป? ดูลูกสิเปียกไปทั้งตัวแล้วเนี่ย รีบไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเร็วเข้า เดี๋ยวจะเป็นหวัดเอาได้......”

เพี๊ยะ!

หยูฟืนพูดยังไม่ทันจบ กลับต้องผงะ กับฝ่ามือที่ตบมาที่แก้มของเธอ เต็มแรงอย่างไม่คิดไม่ฝัน!

กู้เซิงเทียนที่นั่งอยู่ข้างๆ ถึงกับเบิกตาโพลง ด้วยความตกใจสุดขีด “แกเป็นอะไรของแก ทำไมถึงได้ตบหน้าแม่ของตัวเอง?!”

“ฮอนฮอน ลูก......” หยูฟืนจับแก้มตัวเองอย่างไม่เชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น