ตอนที่295 กฎซ่อนเร้นแอบแฝงเหรอ1

ตอนที่295 กฎซ่อนเร้นแอบแฝงเหรอ1

กฎซ่อนเร้นแอบแฝงเหรอ?

“ว้าว! คุณรู้จักประธานเป่หมิงจริงๆหรอครับ?” หนุ่มหล่อคนที่สี่ตื่นเต้นอย่างมาก รีบเข้ามาประจบเหมือนหมาเลย

“จะหลอกพวกนายทำไม? ไอ่หน้าโง่นั่น……เอิ้ก……”เธอเรอขึ้นมา “ประธานเป่หมิงที่พวกนายพูดถึง ฉันรู้จักเขาดี แค่ฉันพูดคำเดียว ฉันกล้ารับประกันเลยว่า วงของพวกนายจะถูกเปิดตัวให้เป็นที่รู้จักในไม่ช้านี้ ดังไปทั่วประเทศ……”

พอพูดขึ้น เธอก็ตบหน้าอกแรงๆเป็นการรับประกัน!

อาการเมาเหล้าของเธอ น่าจะลืมไปแล้วว่า เวลาที่พูดโม้โอ้อวด บางครั้งไม่ระวังอาจจะไม่พลาดขึนมาก็ได้……

เหล่าหนุ่มหล่อทั้งหลายรีบใช้สายตาที่นับถือ จ้องมองเธอ——

“คุณจะคุยกับประธานหมิงจริงๆนะ ว่าให้บริษัทดันพวกเราให้โด่งดัง?”

“แน่นอนอยู่แล้ว!”เธอหน้าตายิ้มแย้ม แต่ในความเป็นจริงแล้วสมองเธอเมาจนเบลอไปแล้ว ไม่สิ เป็นอาการเมาที่มีฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ผสมอยู่ด้วย

“อ่า รีบถอดกันเลยสิ! ยังจะมาตะลึงอะไรกันอีก?”เหล่าหนุ่มหล่อเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน !

รีบลุกขึ้นแล้วเบียดกันเข้ามาอย่างรวดเร็ว

หันหน้าเข้าหากู้ฮอน

ไม่ต้องพูดถึงเลยว่า หนุ่มหล่อทั้งสี่ หล่อใสอ่อนเยาว์ รูปร่างหุ่นเพรียว ช่างเป็นหนุ่มหล่อเวอร์ชั่นเกาหลีที่กำลังยอดฮิตในตอนนี้จริงๆเลย……

เสียงปุบปับ ปุ๊บปั๊บ ขณะหนุ่มๆกำลังถอดเสื้อ มือเท้าคล่องแคล่วดีจริง!

ในไม่ช้า หนุ่มหล่อทั้งสี่ก็ถอดเหลือแค่กางเกงในตัวเดียว……

กู้ฮอนนั่งอยู่บนโซฟา จ้องมองด้วยสายตาอยากรู้อยากเห็น และถอนหายใจอย่างน่าทึ่ง

ฤทธิ์แอลกอฮอล์ขึ้นสมอง เธอรีบเร่งอย่างกระวนกระวาย——

“ว้าว……เร็ว ถอดกางเกงในออกด้วยเลย……”

ในขณะที่เธอพูดประโยคนี้ขึ้น ไม่มีใครทันสังเกตเลยว่า ตอนเดินเข้ามาเมื่อกี้ ไม่มีใครได้ปิดประตูเลย……

ถอดกางเกงใน?

เหล่าหนุ่มหล่อต่างมองหน้ากัน รู้สึกลำบากใจเล็กน้อย

อย่างน้อยพวกเขาก็เป็นถึงวงกลุ่มไอดอล ให้พวกเขาอยู่ต่อหน้าผู้หญิงคนนี้ แล้วถอดแม้แต่กางเกงในชิ้นสุดท้าย นี่มันเรื่องไรกันเนี่ย?

นี่เป็นกฎซ่อนเร้นแอบแฝงเหรอ?

เรื่องแบบนี้ไม่ใช่ผู้กำกับแสดงแอบทำกับนักแสดง ไม่ก็เถ้าแก่แอบทำกับดาราหรอกเหรอ……

แต่ที่แอบทำกับพวกหนุ่มๆเป็นผู้หญิงคนนี้ ดูเหมือนไม่มีอะไรอยู่เบื้องหลังคอยซัพพอร์ตเธอเลย……

“เอ๋ ยังจะรออะไรอีก รีบๆสิ……”กู้ฮอนดื่มหนักมากจริงๆ นั่งอยู่บนโซฟาเหมือนเด็กที่แอบดูสุนทรียภาพของร่างกายมนุษย์ ยิ้มออกมาอย่างโง่ๆ

มือของหนุ่มหล่อทั้งสี่จับมาถึงตรงเอวขอบกางเกงใน หลายครั้งที่อยากจะดึงลงมา แต่ก็ไม่กล้าลงมือสักที……”

“คุณ……คุณต้องทะนุถนอมให้ดีกับพวกเราด้วยนะ……”หนุ่มหล่อคนแรกพูดอย่างน่าสงสาร

“พวกเราไม่ใช่คนง่ายๆนะ……” หนุ่มหล่อคนที่สองกัดนิ้วมือตัวเอง สีหน้าท่าทางเหมือนกำลังจะขึ้นลานประหาร

“เรื่องที่คุณสัญญากับพวกเราไว้ พูดแล้วต้องทำให้ได้นะ…… ” ทันใดนั้นหนุ่มหล่อคนที่สามรู้สึกว่าวงการบันเทิงนั้นช่างมืดมนยิ่งนัก

“เดี๋ยวก่อน……เดี๋ยวคุณเบาๆกับพวกเราหน่อยนะ……”หนุ่มหล่อคนที่สี่เหมือนกระต่ายสีขาวตัวเล็ก ๆ ที่หลงเข้าไปในรังของหมาป่า

กู้ฮอนมองพวกเขาด้วยรอยยิ้มแย้ม โบกมืออย่างไม่แคร์ กลิ่นเหล้าลอยฉุนขึ้น “ฮ่าๆ เอิ้ก……อืมๆๆ……ถอดเลยถอดเลย……”

*

ฝั่งนี้ เป่หมิงโม่เพิ่งจะจอดรถเสร็จ ก็รีบขึ้นตึกอย่างรวดเร็ว

สีหน้าอารมณ์โกรธจัดอย่างหนัก

แต่แล้ว เมื่อเขาเหมือนกับใช้ความเร็วแสงในการวิ่งไปที่หน้าบ้านของกู้ฮอน เป่หมิงโม้ตกใจอย่างมาก——