ตอนที่ 303
ตอนที่303เข้าอกเข้าใจ1
October 22, 2026
ตอนที่303 เข้าอกเข้าใจ1
ต่อจากนี้ไป เธอจะต้องลืมเรื่องราวระหว่างเธอและเป่หมิงโม่ให้หมดสิ้น เพื่อตัดโอกาสไม่ให้เขามาหว่านเมล็ดพันธุ์ในกายเธออีก!
เธอ กู้ฮอนคนนี้ จะไม่ยอมให้เขามาคอยบงการชีวิตอีกแล้ว!!
เธอบิดฝาน้ำดื่ม ฉีกกล่องยาก่อนจะหยิบออกมา2เม็ด ก่อนจะใส่ปากกรอกน้ำตามและกลืนลงคอไป......
รสชาติขมฝาดของยาไหลผ่านลำคอไป
เธอสูดเอาลมที่เย็นเยือกเข้าไปหนึ่งที ก่อนจะเตรียมหันกลับไป
กลับเห็นเป่หมิงโม่ไอ้จอมโง่นั่น กำลังขับรถพุ่งทะยานออกไปยังถนน......
ผ่านหน้าเธอไปอย่างเย่อหยิ่ง
มือที่ถือยาคุมกำเนิดของเธอกระตุกเล็กน้อย
แต่ก็แอบโล่งใจในเวลาเดียวกัน อย่างน้อย เขาก็ไม่เห็นเธอ
เธอสลัดความรู้สึกหม่นหมองนั้นออกไป ก่อนจะเตรียมเอากล่องยาเก็บใส่กระเป๋าเสื้อ ทันใดนั้น
‘เอี๊ยด!’
เสียงรถเบรกกะทันหันที่แหลมจนแสบแก้ว ก็ดังลั่นขึ้นมา
ทันใดนั้นรถของเป่หมิงโม่ก็หยุดอยู่ตรงหน้านั้นทันที
วินาทีต่อมา เขาก็มุดออกมาจากรถ และวิ่งเร็วราวกับสายฟ้าฟาดมาหยุดอยู่ตรงหน้าเธอ
เธอตะลึงพรึงเพริดไปเลย!
ดวงตาดำขลับคู่นั่นของเขา ปรายตาไปมองร้านยาที่อยู่ด้านหลังเธอ ก่อนจะมองดูนามบัตรกับกล่องยาคุมในมือของเธอด้วยสายตาที่ประกายแววสงสัย!
ทันใดนั้นเอง
ยังไม่ทันที่หญิงสาวจะรู้สึกตัว เขาก็แย่งมาอย่างรวดเร็ว! ก่อนจะกวาดตาดูรอบหนึ่ง
หลังจากเขาเห็นนามบัตรที่แปะถุงยางอนามัยไว้ใบนี้ ก็เข้าใจได้ในทันที
แต่ทว่า
“ยาคุมกำเนิด?!” เขาจ้องเธอด้วยสายตาที่กราดเกรี้ยวประหนึ่งจะพ่นไฟออกมาจากดวงตาคู่นั้น! “ให้ตายเถอะ คุณวิ่งออกมาแต่เช้า เพื่อมาซื้อยาคุมกำเนิดที่นี่งั้นเหรอ?!”
เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย มองชายหนุ่มด้วยสายตาเย็นชา “เอาคืนมาให้ฉัน!”
คิ้วคู่งามคมเข้มของเขา ที่ขมวดจนจะเป็นปมด้วยความสงสัย มองกล่องยาที่เปิดแล้ว และยาก็หายไปแล้ว2เม็ด ก่อนจะเหลือบตาไปเห็นน้ำดื่มในมือหญิงสาวที่ดื่มไปเศษหนึ่งส่วนสี่แล้ว “คุณกินแล้ว?”
เธอเห็นว่าเขาไม่ยอมคืนกล่องยาให้เธอ เลยชักมือกลับไปด้วยความระอา เธอเบื่อที่จะโต้เถียงกับเขาแล้ว ก่อนจะยักไหล่อย่างไม่สนใจ และหันหลังเดินกลับไป
เขาเดินตามเธอไป ก่อนจะกระชากข้อมือของเธอและเค้นถามขึ้นว่า “คุณหมายความว่ายังไง? อธิบายมาเดี๋ยวนี้!”
เธอกัดริมฝีปาก ก่อนจะพูดขึ้นว่า “ฉันหมายความว่ายังไงเหรอ? เป่หมิงโม่คุณมีตามองไม่เห็นหรือไง? ยังจะต้องถามฉันอีกเหรอ?”
“ทำไมต้องกินยาคุมด้วย?” มือชายหนุ่มที่จับข้อมือของหญิงสาวราวกับโซ่ตรวนนั้น บีบแรงขึ้นด้วยแรงโทสะ โดยที่เจ้าตัวก็ไม่รู้เนื้อรู้ตัวด้วยซ้ำ
เขารู้เพียงว่า ณ ตอนนี้ เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟกับการกระทำของเธอ
“เจ็บ......” เธอเปล่งเสียงออกมาอย่างสุดทน ก่อนจะสะบัดมือออกจากมือใหญ่เขาอย่างเต็มแรง “ทำไมเหรอ? ก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง ฉันจะไม่ยอมให้ตัวเองพลั้งพลาดอีกแล้ว!”