ตอนที่316 หนุ่มน้อยเฉิงเฉิงโหดเหี้ยมจริงๆ 2

ตอนที่316 หนุ่มน้อยเฉิงเฉิงโหดเหี้ยมจริงๆ 2

ชูหยุนเฟิงตกใจจนมือสั่น​ จนโทรศัพท์​เกือบหล่น: “แหะๆ​ เด็กน้อยเฉิง ฉันอยู่นี้ๆ……”

เฉิงเฉิงรู้จุดประสงค์​ของชูหยุนเฟิง: “ได้ยินคุณอาฉิงฮัวบอกว่า​ เรื่องที่พ่อต้องหมั้นกับคุณน้าเฟยเอ๋อ คนที่เสนอความคิดคืออาชูเอ้อ……”

เฉิงเฉิงยังเด็ก​ แต่น้ำเสียงนั้น​ เหมือนคุณพ่อแสนเลือดเย็น​ของเขามาก​ น้ำเสียงยิ่งเบา​ ก็ยิ่งแสดงว่าเป็นเรื่องที่สาหัสมาก……

ชูหยุนเฟิงรู้ว่าตัวเองผิด​ เหงื่อเย็นเฉียบหยดลงมาสองเม็ด​ เขายิ้มแห้งๆ: “หา……เหอะๆ……”

รู้ทั้งรู้ว่าฉิงฮัวคนนั้นเชื่อถือไม่ได้​ เอาแต่เป็นตัวถ่วงของเจ้านายตลอด

กู้ฮอนขมวดคิ้ว​ มองชูหยุนเฟิงที่กำลังปาดเหงื่อ​ คิ้วยิ่งพันกันแน่น​ จากนั้นเธอก็มองกลับไปที่เฉิงเฉิงอย่างอ่อนโยน​: “ลูกรัก​ นิสัยดื้อรั้นแบบพ่อของลูกนั้น​ ไม่ใช่ว่ามีคนมายุยงนิดหน่อยก็จะทำตามนะ​ ยิ่งไปกว่านั้น​ สำหรับเขาแล้ว​ เรื่องการแต่งงาน​นั้นถือเป็นเรื่องใหญ่มาก​……ถ้าไม่ได้วางแผนไว้แต่แรก​ เขาคงไม่ตัดสินใจแบบนี้แน่นอน……”

ไม่มีใครรู้ดีเท่าเธอว่าเป่หมิงโม่ให้ความสำคัญ​กับเรื่องการแต่งงานมาก

ผู้ชายที่เคยกล่าวไว้ว่าถ้าไม่รักจะไม่ยอมแต่งงานด้วย​ ตอนนี้หาผู้หญิงที่เขารักมากเจอแล้ว การแต่งงานกับผู้หญิงคนนั้น จึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล……

พอคิดถึงตรงนี้ กู้ฮอนก็ยังคงเจ็บแปลบอย่างไม่อาจเลี่ยงได้

ชูหยุนเฟิงแอบขยับตัว เขาก้าวถอยหลังสองก้าว เรื่องในครอบครัวของเป่หมิงเอ้อ เขาไม่เข้าไปเกี่ยวข้องจะดีที่สุด มิเช่นนั้นไม่ช้าก็เร็วคนที่จะเจอหายนะก็คือเขา……

“ไม่ว่าจะพูดยังไง อาชูเอ้อก็ต้องมีส่วนรับผิดชอบในเรื่องนี้” เฉิงเฉิงไม่มองชูหยุนเฟิงด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม “ถ้าอาชูเอ้อยังอยู่ข้างเดียวกันกับพ่ออีก เฉิงเฉิงขอสาบานว่า พอโตแล้วผมจะทำทุกวิถีทางเพื่อ ทำลาย ตระกูล ชูให้ได้”

ชูหยุนเฟิงสูดลมหายใจเย็น

มองใบหน้าเย็นชาของเฉิงเฉิง ไม่น่าเชื่อว่าเด็กอายุเจ็ดขวบ พูดแบบนี้ออกมา จะดูมีพลังและเด็ดเดี่ยวได้ขนาดนี้

เขาไม่ดูถูกความสามารถของตระกูลเป่หมิง ถ้ายึดตามลักษณะของเป่หมิงโม่แล้ว ลูกชายของเขาเมื่อโตขึ้นเกรงว่าต้องเก่งกาจกว่าเขาอย่างแน่นอน

“แค่กๆ……” ชูหยุนเฟิงกระแอมล้างคอ มองซ้ายมองขวาอย่างไร้ศักดิ์ศรี “พวกเธอกำลังพูดอะไรกัน โถ่เอ๊ย ทำไมจู่ๆฉันก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรเลยนะ……โถ่ๆๆ ฉันคงหูหนวกไปแล้ว……”

กู้ฮอนเห็นท่าทางตลกของชูหยุนเฟิงแล้ว เธอไม่รู้ว่าควรโกรธหรือควรหัวเราะดี

ยังไงเขาก็เป็นพวกเดียวกันกับเป่หมิงโม่เหมือนที่คิดไว้

เป็นพวกคนโง่เหมือนกัน

เธอถอนหายใจ แล้วยื่นมือออกไปลูบแก้มของเฉิงเฉิงอย่างอ่อนโยน: “ลูกรัก อย่าทำแบบนี้เลยนะ……เรื่องของแม่กับพ่อของลูก ผู้ใหญ่สามารถแก้ปัญหาเองได้ พวกลูกไม่ต้องเป็นห่วงนะจ๊ะ แม่ไม่อยากให้ลูกๆต้องมาแบกรับเรื่องหนักใจตั้งแต่อายุยังน้อย แม่ไม่อยากให้ลูกต้องกลายเป็นเด็กที่มีความมืดมนอยู่ในจิตใจ……”

เหมือนกับเป่หมิงโม่

ยิ่งกว่านั้น เธอไม่ต้องการให้ลูกต้องเป็นเหมือนเธอในวัยเด็ก ที่ไม่มีความสุขเลย……