ตอนที่320 การออกเดตที่น่าเศร้า 2

ตอนที่320 การออกเดตที่น่าเศร้า2

มุมปากกู้ฮอนยิ้มตั้งแต่ต้นจนจบ “หยุนเฟิง ตอนจบน่าพอใจมากเลยนะ นายเห็นไหมตอนสุดท้ายที่พระเอกร้องไห้และคุกเข่าต่อหน้านางเอก อ้อนวอนไม่ให้นางเอกจากไป……ฮาๆๆ น่าเศร้าสุดๆ โชคดีที่ตอนสุดท้ายนางเอกไม่ยอมอยู่กับพระเอกต่อไปแล้ว……”

ชูหยุนเฟิงเดินออกมาด้วยท่าทางเหมือนศพ เขาเงียบไม่พูดไม่จา

กู้ฮอนหันกลับไปมอง เธอเป็นต้องตกใจ “เห้หยุนเฟิง ปากนายมีเลือดออก”

พอเดินมาอยู่ตรงแสง เธอถึงรู้ว่าชูหยุนเฟิงมีแผลบนใบหน้าตั้งแต่ตอนไหนไม่รู้

ชูหยุนเฟิงเม้มปาก พูดอย่างแมนๆว่า “ไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก ไม่ระวังเลยหกล้มน่ะ”

สีหน้ากู้ฮอนพูดไม่ออก “ล้มในห้องน้ำหรือ”

ผู้ชายคนนี้น่าขายหน้าชะมัด……

ใบหน้าชูหยุนเฟิงแข็งทื่อ

ด้วยเหตุนี้ เธอจึงพาชูหยุนเฟิงไปที่ร้านขายยาแถวนั้น เพื่อซื้อยาน้ำแก้การอักเสบและปลาสเตอร์

ตอนที่เธอกำลังจะช่วยเขาทำแผลนั้น “ฉัน ฉันทำเอง……”

ชูเอ้อตัวแข็งทื่อ เขาคว้ายาที่อยู่ในมือกู้ฮอน

แล้วแกะกล่องออกมาอย่างลวกๆ แล้วทาบนแผลไปสองสามครั้ง

ให้เธอช่วยเขาทำ เขาจะยังมีชีวิตต่อไปหรือ

กู้ฮอนส่ายหน้าพร้อมถอนหายใจ เธอหัวเราะ “ไปห้องน้ำจะล้มแล้วเป็นแบบนี้ได้หรือ ชูเอ้อ รบกวนนายต่อไปไม่ต้องพูดว่าตัวเองเป็นคุณชายจากตระกูลนู้นตระกูลนี้ได้แล้ว โอเคไหม คุณชายรองก็พอกัน”

“ฮอนฮอน……” ชูหยุนเฟิงรู้สึกอัดอั้นใจ เขาเกือบอดใจไม่ไหวแล้วเล่าเรื่องจริงออกมาหมดเปลือกแล้ว แต่เขาก็เหลือบไปเห็นบอดี้การ์ดในชุดทหารสองคนที่ยืนอยู่ไกลๆ จึงทำได้แค่ลบความคิดนั้นออกไป “ให้ฉันไปส่งเธอกลับบ้านดีกว่าไหม……”

“กลับบ้าน ตอนนี้ยังไม่ทันสามทุ่มเลย ไปเดินตลาดกลางคืนเป็นเพื่อนฉันหน่อย”

ตลาดกลางคืน

ชูหยุนเฟิงเบิกตาโต ท่าทางตกอกตกใจมาก “ตลาดกลางคืนมีอะไรน่าไป”

“นายไม่รู้เรื่องเลย ตลาดกลางคืนที่เป็นสัญลักษณ์ของทุกๆเมือง แสดงถึงวัฒนธรรมและการดำรงชีวิตของคนในเมืองนั้นๆ ในขณะเดียวกันยังเป็นสถานที่ที่เหมาะกับชาวบ้านแบบเราๆด้วย นายไม่ไปฉันหาคนอื่นไปแล้วกัน……”

“ไป ฉันไป” ชูหยุนเฟิงรีบเด้งตัวขึ้นทันที เขาคิดในใจ เหมือนโดนมัดมือชกเลย……

*

ตลาดกลางคืนเมืองอิมพีเรียล เป็นตลาดกลางคืนที่มีชื่อเสียงที่สุดในเมืองA

ตั้งแต่ของกินไปจนถึงสินค้าเบ็ดเตล็ดของที่นี่ จะเรียงร้านยาวไปจนสุดถนน

พอใกล้ตกกลางคืน ก็เป็นเวลาที่เหล่าพ่อค้าริมทางเริ่มต้นวันที่ขยันที่สุด

“หอยทอดไต้หวัน เป็นหอยทอดที่อร่อยนะ……”

“ลูกชิ้นปลาทอด อร่อยและหอมกรอบมาก……”

……

เสียงของพ่อค้าแม่ค้าตะโกนขายของอย่างกระตือรือร้นอย่างต่อเนื่อง

ฝูงชนในตลาดกลางคืนดูคึกคัก เป็นค่ำคืนที่อบอุ่นในฤดูหนาวนี้