ตอนที่387 ตามหาสร้อยเพชรกลับคืน1

เขาสามารถจับจุดอ่อนของเธอไว้ แล้วก็จี้จุดโต้เธอกลับ!

ถึงขั้นเธอไม่สามารถทำอะไรคืนเขาได้....

เขาถึงมาทำเป็นกอดเธอเข้าอ้อมกอดจอมปลอม โอ๋ว่า ทำไมต้องบังคับฉันทำแบบนี้?

หล่อนปิดตาหมดหวัง ยื่นนิ้วมาปัดเช็ดน้ำตาที่แก้มทิ้ง

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!” หล่อนดันตัวเขาออก ตาคู่ใสนั้น จ้องเขาไว้ด้วยความเกลียดแค้น :“เป่หมิงโม่ เธอจะให้ฉันเลือกจริงๆใช่มั้ย? ก็เพราะว่างานหมั่นเธอล้มหรอก็เลยจะหาฉันมาแต่งงานแทน!!”

หน้าที่มืดครึ้มของเขาค่อยๆลดต่ำลง

มองหล่อนที่ไม่ยอม จู่ๆเสียงเขาก็แหบ แล้วส่ายหัวเบาๆ น้ำเสียงปกติมีเส้นความทะนุถนอมบางๆ——

“ถ้าฉันบอกว่า..... ฉันแค่อยากเจอเธอทุกวัน ตอนกินข้าวอยากให้เธอนั่งข้างๆ เวลานอนอยากให้เธออยู่ในอ้อมกอด เธอเชื่อมั้ย?”

เพี๊ยย!

หน้าหันตามแรงตบ

หน้าเขาหันไปด้านข้าง!

“เพราะว่าอยากเจอฉัน อยากกินข้าวกับฉันก็ต้องขู่ขนาดนี้เลยหรอ?”หล่อนยิ้มกริ่ม “เป่หมิงโม่ เธอมันก็แค่คนเลว เห็นแก่ตัว! ฉันสาบาน ฉันเองก็จะทำให้เธอไม่ลิ้มลองการโดนขู่แล้วเสียทุกอย่างไป!!”

หล่อนควรทำยังไงกับผู้ชายคนนี้

ผู้ชายที่อยู่เหนือกว่าหล่อนตลอดเวลา!

หล่อนควรทำไง?

สายตาเขามีความเศร้าเบาๆ

“ฮอนเอ๋อ คนแบบเธอที่ขู่ฉันมีเยอะมาก” ฉะนั้น เขาไม่สนใจหรอก “เธอสามารถเกลียดฉัน แต่ในหนึ่งเดือนนี้ฉันหวังว่าเราจะอยู่อย่างสงบสุข ไม่ว่าหลังหนึ่งเดือนเราจะเป็นไง เธอต้องวางหนามบนตัวเธอให้หมด อยู่นิ่งๆ เฉยๆ เป็นภรรยาของฉัน”

หล่อนหน้าซีด โดนหนามทิ่มแทงซะเจ็บ

หลุดหัวเราะ :“ภรรยา? ภรรยาแบบนี้เธอก็นับด้วยหรอ? ทำไมไม่ใช่ภรรยาปลอมๆ?”

เขานิ่งอยากจะยื่นมือไปจับหน้าหล่อน—-/

แต่โดนหล่อนหลีกออกอย่างรังเกียจ!

มือเขาที่หยุดอยู่กลางอากาศ

“ไม่ว่าภรรยาอะไรก็ดี ฉันแค่หวังว่าในเดือนนี้เธอจะเหมือนภรรยาตัวน้อยๆคนนั้นที่อยู่เคียงข้างฉัน.....”

“เธอฝันไปเถอะ! เสียงเย็นของหล่อนตัดบทเขา เขายังจะมีความหวังอะไรที่ให้หล่อนรักเขาแบบเต็มใจอีก?

แต่ดันคิดไม่ถึง สายตาเขาไม่เคยจริงจังขนาดนี้มาก่อน—-

“ใช่—-ฉันแค่อยากฝันสักรอบ!”

ฝันสิ่งที่เขาฝันไว้ตลอด

ฝันที่ไม่รักก็จะไม่แต่งงานด้วยแบบนั้น

เพราะว่าเขารู้ หนึ่งเดือน หลังจากตื่นจากฝันเสร็จ ในชีวิตเขาก็จะไม่มีโอกาสฝันอีก.....

ความคิดเห็น