ตอนที่445ไม่ต้องพูด​ ไม่ให้โอกาสแล้ว1

ตอนที่445ไม่ต้องพูด​ ไม่ให้โอกาสแล้ว1

“โกหก​” เธอไม่เชื่อหรอก

เขาโน้มริมฝีปาก​ลง​ แล้วปิดปากเธอด้วยจูบ

ครั้งนี้​ เขาไม่ได้โกหก​ เขาเคยเป็นผู้ชายที่นิสัยเย็นชา​ คนที่ถูกกระทำคือเฟยเอ๋อ คนที่ถูกกระทำคือซูยิ่งหวั่น​ แต่เขารู้ว่า​ เขาไม่ได้รักพวกเธอเลย

เขาเคยคิดว่า​ คนที่เป็นแบบเขา​ ทั้งชีวิตนี้คงหาผู้หญิงที่ตัวเองรักไม่เจอ

จนกู้ฮอนปรากฏ​ตัวขึ้นมา​ ถึงเข้ามาหยุดหัวใจที่อ้างว้างมาทั้งชีวิตของเขา​

แต่มันกลับตาลปัตร​ กว่าเขาจะเข้าใจ​ มันก็สายเกินไปที่จะจับมือเธอ​แล้วพูดว่า​ อยู่กับฉันตลอดไปนะ……​

*

พวกเขาจูบกันอย่างเปิดเผย

ฉิงฮัวไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะหายไปโดยอัตโนมัติ​

หยางหยางนอนอยู่ในห้อง​ แล้วดูของเล่นของเขา

เฉิงเฉิงเปิดประตูอย่างเงียบๆ​ แล้วมองในห้องรับแขก​ แม่ที่ถูกพ่อกอดไว้แน่น​ ก็อดที่จะปิดตาด้วยความเขินอายไม่ได้

“เห้ เป่หมิงซีเฉิงนายแอบดูอะไรอยู่” หยางหยางมาอยู่ข้างเฉิงเฉิงตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้​ เขาเบียดตัวเข้ามาด้วยความสงสัย​ แล้วมองผ่านเข้าไปในช่องประตู​ “ว้าว​ ที่แท้เจ้าพ่อบ้าก็เหมือนอาสามนี่เอง​ ชอบกินน้ำลายของผู้หญิง”​

“เป่หมิงซีหยาง อย่าลืมนะ​ ผู้หญิงคนนี้คือแม่ของพวกเรา”

“อาสามบอกว่า​ ถ้าผู้ชายคนหนึ่งชอบกินน้ำลายของผู้หญิงคนหนึ่ง​ ก็แสดงว่าผู้ชายชอบผู้หญิง​คนนี้​ หรือว่าสุดท้ายเจ้าพ่อบ้าจะชอบแม่ของพวกเราเข้าแล้ว”

“อืม……” เฉิงเฉิงครุ่นคิด​ “ดูแล้วน่าจะใช่นะ……”

*

กู้ฮอนถึกเป่หมิงโม่ออดอ้อนอยู่นาน​ จนตอนบ่าย​ ถึงจะยอมไปทำงาน

พอผู้ชายคนนี้ติดใครขึ้นมา​ น่ากลัวจริงๆ

เธอไปไหนเขาก็ตามไป​ เหมือนขนมหวานเลย​ ที่สลัดเท่าไรก็ไม่หลุด

พอเขาไป​ ในที่สุด​ความสงบก็กลับมา

“เฉิงเฉิง หยาง​หยาง​ แม่ก็ควรไปทำงานแล้ว​ พวกลูกอยู่บ้านกันดีๆนะ​ พี่น้องดูแลซึ่งกันและกันนะจ๊ะ​ หืม” ก่อนกู้ฮอนจะออกไป​ เธอก็จูบบนหน้าผากของลูกชายทั้งสองด้วยความรัก

“แม่​ เมื่อไหร่น้องจะกลับมาครับ” เฉิงเฉิงถามอย่างคาดหวัง

“อ้อ​ ใกล้แล้วจ้ะ​ ต่อหน้าพ่อพวกลูกต้องเก็บเรื่องน้องสาวเป็นความลับนะ​ เข้าใจไหม”

“เข้าใจครับ” หยางหยางตอบเสียงดังฟังชัด​ หัวเราะคิกๆแล้วถามว่า​ “แม่​ แม่รู้สึกไหมว่าพ่อปฏิบัติ​กับพวกเราไม่เหมือนเดิมแล้ว​ และยังทำอาหารเช้าให้พวกเราอีก”

กู้ฮอนใจอ่อน​ เธอลูบหัวของเด็กน้อยทั้งสองคน​ “งั้นพวกลูกชอบที่พ่อเป็นแบบนี้ไหม”