Chapter 6

Chapter 6

“มึงยังไม่ลืมเรื่องวันนั้นอีกเหรอวะไอ้ซี กูบอกแล้วไงว่าน้องไม่ได้ตั้งใจ” สายลมปรามซีวิคที่ยังดูโกรธพีอาร์คนนี้อยู่ทั้งที่เรื่องมันก็ผ่านมาหลายวันแล้ว

“ไม่ได้ตั้งใจห่าอะไรล่ะ ยัยนี่ตั้งใจผลักกูชัด ๆ”

“หนูยอมรับก็ได้ค่ะว่าวันนั้นหนูตั้งใจผลักพี่ออกจากลิฟต์ หนูขอโทษนะคะ” เจ้าขายอมขอโทษซีวิคอีกครั้งหวังให้เขาเลิกโกรธเธอเสียที อีกทั้งตอนนี้เธอก็ไม่ใช่ลูกน้องเขาแล้ว เจ้าขาก็เลยเรียกเขาต่างจากตอนทำงานที่สนามแข่งรถ

“เก็บคำขอโทษของเธอกองไว้ตรงนั้นแหละ ฉันไม่รับ”

“ตามใจพี่เถอะค่ะ ถือว่าหนูขอโทษพี่สองครั้งแล้ว” จะว่าไปสิ่งที่เธอทำกับเขามันไม่ใช่เรื่องคอขาดบาดตายเสียหน่อย หากเขาจะโกรธจนลูกของเขาบวชก็ตามใจ

เจ้าขายักไหล่ชิล ๆ จากนั้นหญิงสาวก็เดินไปทำหน้าที่ของเธอก็คือการชงเหล้าให้ลูกค้าอย่างเขา

เมื่อชงเหล้าเสร็จ เจ้าขาก็ยื่นแก้วเหล้าให้ซีวิค ซีวิคมองหน้าเจ้าขานิ่ง ๆ แล้วรับแก้วเหล้าวางกระแทกบนโต๊ะเสียงดัง ก่อนจะฉุดดึงหญิงสาวมานั่งบนตัก

“ว้ายยยย...อื้อ ~” เสียงกรี๊ดหลุดหายไปในลำคอ เมื่อพีอาร์สุดแซ่บโดนซีวิคฉกจูบอย่างไม่ทันตั้งตัวท่ามกลางกลุ่มเพื่อนของเขา

“เฮ้ย!! ไอ้เชี่ยซี” เพื่อนของเขาเรียกซีวิคพร้อมกันอย่างไม่เชื่อสายตา เพราะซีวิคไม่เคยจู่โจมผู้หญิงคนไหนก่อน

นานเกือบนาทีที่ซีวิคจูบพีอาร์อย่างดูดดื่ม และเมื่อซีวิคผละปากออกจากปากเล็ก เขาก็ยกมือเช็ดปากตัวเอง แล้วกดยิ้มมุมปากร้าย ๆ เมื่อคนบนตักมองเขาด้วยแววตาโกรธ

“มองหน้าฉันแบบนี้ อยากโดนจูบอีกหรือไง”

เจ้าขาลุกออกจากตักแกร่ง เอามือถูปากจนลิปสติกเลอะขอบปาก จากนั้นก็แสยะยิ้มร้าย ๆ พร้อมทั้งส่ายหน้าไปมาเบา ๆ

“ก็ถ้าจูบดีหนูก็อยากโดนจูบอีกค่ะ แต่พี่จูบไม่เป็นเอาซะเลย” เจ้าขายักคิ้วให้ซีวิคกวน ๆ ก่อนจะเดินเชิดหน้าออกจากห้องไพรเวตบาร์

คำพูดของเจ้าขาเหมือนตบหน้าหล่อ ๆ ของซีวิค จนด้านชา ยิ่งธาวินระเบิดหัวเราะดังลั่นห้องซีวิคก็ยิ่งรู้สึกเสียหน้า

“นี่มึงจูบไม่เป็นเหรอไอ้ซี ฮ่าฮ่า”