เด็กดื้อ | 18 ธาตุอากาศ

ฉันลุกขึ้นจากตักของคุณป๋าโดยไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับสิ่งที่คุณป๋าเพิ่งจะพูดออกมาเมื่อครู่ คำพูดเหล่านั้นทำให้ฉันสะอึกในใจอยู่ไม่น้อย

“ถ้ามหาวิทยาลัยเปิดเทอมแล้วหนูย้ายไปอยู่คอนโดนะคะ”

คุณป๋าถอนหายใจออกมาหนักๆ ก่อนจะลุกขึ้นเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาผันตัว

“ถ้าฉันบอกว่าไม่อนุญาตเธอก็คงจะไปอยู่ดี” คุณป๋าพูดอย่างรู้ทัน

“อยู่คอนโดคงจะสะดวกกว่าค่ะ”

“สะดวก หรือ ไม่อยากอยู่กับฉัน ?” คุณป๋าขมวดคิ้วถามอย่างคาดคั้น

“แล้วแต่จะคิดเลยก็ได้ค่ะ”

“เธอชอบยั่วโมโหฉันจริงๆ เลยนะเมเบล” คุณป๋าพูดด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก

ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะเดินไปเปิดประตูออกจากห้อง

ภายในชั้นสองถ้าไม่มีใครที่ได้รับอนุญาตไม่มีทางขึ้นมาได้ เพราะฉะนั้นก็ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาเห็นฉันเดินออกจากห้องคุณป๋าสภาพนี้

เมื่อเข้ามาในห้องสิ่งแรกที่ฉันทำคืออาบน้ำ ฉันเปิดฝักบัวไว้ให้มันไหลผ่านช่วงหัวลงมา ก่อนจะเอื้อมมือไปกดครีมอาบน้ำใส่เต็มมือแล้วเอามาถูตัว ฉันออกแรงถูแรงๆ อยู่นานหลายนาที จนเนื้อตัวมีแต่รอยแดงจากการกระทำของตัวเองเต็มไปหมด

ฉันไม่ได้อยากให้ตัวเองตกอยู่ในสถานะแบบนี้ ไม่ต้องการเลยสักนิด...

วันต่อมา...

ฉันแต่งตัวด้วยกางเกงยีนรัดรูปเอวสูง เกาะอกสีแดงสด และมีเสื้อยีนปิดทับอีกที ก่อนจะเดินลงไปยังชั้นล่าง

เมื่อออกมาด้านหน้าบ้านเห็นว่ามีลูกน้องของคุณป๋ากำลังยืนอยู่หลายคน โดยมีคุณป๋ายืนอยู่ด้านหน้า คงจะประชุมอะไรกันอยู่สักอย่าง เห็นแบบนั้นฉันจึงไม่ได้พูดอะไร

“จะไปไหน ?” เป็นคุณป๋าที่เป็นฝ่ายถามขึ้นมาก่อน

“ไปหาเพื่อนค่ะ” เมื่อได้ยินฉันตอบแบบนั้นคุณป๋าก็ใช้สายตาพิจารณาดูชุดที่ฉันสวมใส่

คุณป๋าหันไปมองลูกน้องของตัวเอง แล้วออกคำสั่ง “ตามไป ห้ามปล่อยให้คาดสายตา”

“หนูไม่ใช่นักโทษนะคะ” ฉันพูดออกไปอย่างไม่สบอารมณ์ ฉันเป็นคนที่ไม่ชอบให้ใครมาคอยเดินตามเวลาไปไหนมาไหน

“เลือกเอา! ถ้าเธอจะออกไปข้างนอกก็ต้องให้มันสองคนตามไปด้วย แต่ถ้าไม่อยากให้มันตามไปเธอก็กลับเข้าไปในบ้านซะ!!”

ฉันพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ เมื่อขัดอะไรไม่ได้ “ให้พี่กล้าตามไปดูแลแค่คนเดียวก็พอค่ะ”

เมื่อฉันเอ่ยชื่อของพี่กล้า ก็ถูกคุณป๋าถลึงตาใส่อย่างไม่พอใจทันที “มันไม่ว่าง”

ฉันพ่นลมหายใจออกมาแรงๆ ก่อนจะเดินไปที่รถสปอร์ตคันหรูคู่ใจ และขับออกไปจากตัวคฤหาสน์ด้วยความเร็ว และไม่ได้รอลูกน้องสองคนนั่นที่คุณป๋าให้ตามมาด้วย

ถ้าคิดว่าตามทันก็มาสิ!!

ฉันขับรถไปที่คอนโดของฟาร์น เพราะคนที่บ้านไม่มีใครรู้ว่าคอนโดฟาร์นอยู่ที่ไหน และก็นัดให้เอวามาหาที่นี่แทน

เมื่อไปถึงห้องก็เห็นว่าฟาร์นมันเอาผู้หญิงที่ไหนไม่รู้ว่านอนด้วย แถมยัยนั่นยังจะมองแรงใส่ฉันราวกับว่าฉันเป็นผู้หญิงของไอ้ฟาร์นอีกคนเหมือนกับมันอีก

“ไหนบอกจะมาเที่ยงๆ ไงวะเมล” ฟาร์นรนรานรีบไล่ยัยนั่นออกจากห้อง

“เบื่อๆ” ฉันตอบเพียงสั้นๆ พลางกดปิดเครื่องเพราะเบอร์คุณป๋าโทรเข้ามาติดๆ หลายสาย พลางถอนหายใจออกมาอย่างเบื่อหน่าย