INTRO | เด็กมีปัญหา

ณ โรงเรียนนานาชาติชื่อดังแห่งหนึ่ง

ในวันจบการศึกษา grade 12

“เรียนจบวันนี้แล้วพวกเธอยังหาเรื่องตบตีกัน ตั้งแต่ grade 10 จนถึง grade 12 จะมีสักครั้งมั้ยที่กลุ่มของเธอสองคนคุยกันดีๆ”

บรรยากาศภายในห้องฝ่ายปกครองเงียบสนิท ไม่มีใครปริปากพูดอะไร มีเพียงหัวหน้าฝ่ายปกครองที่กำลังอบรมสั่งสอนพวกเราอยู่

ฉันมองไปที่ฮาน่าศัตรูหมายเลขหนึ่ง เธอก็มองหน้าฉันเหมือนกัน ทั้งฉันและมันต่างจ้องกันตาเขม็งอย่างไม่มีใครยอมใคร

“เมเบล ฮาน่า นี่ในห้องปกครองเธอสองคนยังไม่สำนึกอีกหรือไง!!”

“มันหาเรื่องหนูก่อนนะคะ” ฮาน่ารีบพูดแก้ตัว

“อีตอแหล” ฉันใช้เท้าทีบเอ้าอี้ที่ฮาน่านั่งจนเธอหงายท้องไปก่อนจะลุกขึ้นไปนั่งคร่อมบนตัว แล้วตบหน้าเพื่อสั่งสอนคนตอแหลอย่างมัน

ฉันไม่เคยหาเรื่องใครก่อน แต่ทำไมคนอื่นถึงชอบหาเรื่องฉัน ตั้งแต่ย้ายมาเรียนที่นี่มันก็เหมือนกับว่าฉันตกนรกทั้งเป็น

ทุกคนต่างดูถูกที่เห็นว่าฉันเป็นเพียงลูกเลี้ยงของนักธุรกิจชื่อดัง ‘คุณป๋าหิรัญ’ ทุกคนต่างมองเหมือนว่าฉันเป็นตัวประหลาด แล้วยังไงฉันต้องยอมถูกคนอื่นรังแกหรือไง

“เมเบลหยุดก่อน เดี๋ยวเรื่องก็ถึงหรูคุณอาหิรัญหรอก แกอยากตายหรือไง” เอวาเพื่อนสนิทของฉันรีบมาดึงตัวฉันออกจากฮาน่า จากนั้นครูฝ่ายปกครองก็มาแยกตัวฮาน่าออกไป

“เรื่องนี้คงต้องถึงหูคุณหิรัญ” ครูฝ่ายปกครองพูดขู่ และฉันก็ไม่สนใจ อยากจะฟ้องก็ฟ้องไป

“หนูกลับได้แล้วใช่มั้ยคะ สวัสดีค่ะ” พูดจบฉันก็ยกมือไหว้จากนั้นก็ดึงเอวาออกมาจากห้องปกครอง

“เมเบลแกใจเย็นๆ ก่อนนะฉันรู้ว่าพวกนั้นมันยั่วโมโหแก แต่แกจะไปตามเกมมันตลอดแบบนี้ไม่ได้” เอวามักจะเตือนสติฉันทุกครั้งที่ฮาน่ามาหาเรื่อง แต่ด้วยความที่ฉันเป็นคนที่มีความอดจนต่ำจึงระงับความโกรธไว้ไม่ได้

“เป็นไงบ้างวะ จัดอีกแล้วหรอเมล” ฟาร์นที่ยืนรออยู่ที่หน้าห้องปกครอง พอเห็นฉันกับเอวาเดินออกมาก็รีบวิ่งมาถามไถ่ทันที

ฟาร์นเป็นเพื่อนสนิทอีกคนของฉัน มันจะชอบเรียกฉันว่าเมล ทั้งที่ชื่อของฉันคือเมเบล มีแค่สองคนนี้แหละที่ไม่เคยดูถูกและเป็นเพื่อนเล่นกับฉันมาตั้งแต่เด็กๆ

“หลังจากวันนี้ไปฉันคงไม่เจอพวกมันอีก !!” ฉันถอนหายใจออกมาเบาๆ

ถึงภายนอกฉันจะเป็นคนแข็งกร้าว ไม่ยอมใคร แต่ลึกๆ แล้วฉันก็เป็นเพียงผู้หญิงตัวเล็กๆ คนหนึ่ง ฉันมีความรู้สึก...