แพ้รักเก่า - 38 รู้ดี

ระหว่างทางนั่งรถกับมาลิคฉันไม่พูดไม่จาอะไรเอาแต่ร้องไห้

“หยุดร้องซะ ในเมื่อเลือกแล้วจะอาลัยอาวรณ์อะไรมันนักหนา เห็นแล้วขัดหูขัดตาจริง ๆ” คนที่นั่งข้าง ๆ หันมาตวาดบอกอย่างหงุดหงิด

นี่สินะความจริงที่ต้องเผชิญ… ที่ผ่านมาฉันมัวแต่ติดอยู่ในความฝัน

“ถ้าไม่ใช่เพราะมินฉันไม่มีทางกลับมา”

“ถ้าอย่างนั้นก็จำให้ขึ้นใจว่าฉันไม่มีทางปล่อยเธอกลับไปหามันอีกแน่ ๆ”

ฉันเบือนหน้าหนีเพราะไม่อยากจะพูดอะไรกับผู้ชายคนนี้ สิ่งที่ทำให้ต้องเลือกทิ้งคนรักคือน้องสาวไม่ใช่ผู้ชายเห็นแก่ตัวคนนี้

นั่งรถนานนับชั่วโมงสุดท้ายก็มาถึงยังคอนโด ฉันรีบลงจากรถแต่ถูกมาลิครั้งแขนเอาไว้

“พรุ่งนี้เธอต้องไปกับฉัน”

“ไปไหน”

“ลองชุด”

“อะไรกันไปอยู่กับมันแค่ไม่นานลืมไปแล้วหรือไงว่ามีคู่หมั้น”