เด็กดื้อ - 26 ไปไหนกับมันมา!!

#ห้องของฉัน

กลับมาที่ห้องของตัวเองฉันก็เอาแต่ร้องไห้ ร่างกายมันบอบช้ำ

มีแต่รอยเต็มไปหมด นี่คุณท่านไปยังไม่ถึงวันฉันยังเป็นขนาดนี้ ถ้าเวลาต้องผ่านไปเป็นเดือน ๆ จะเป็นยังไง ถึงมหาวิทยาลัยจะใกล้ปิดเทอมแล้ว แต่มันก็เหลือเวลาอีกตั้งสองเดือน สำหรับฉันในตอนนี้มันเป็นเวลานานเอามาก ๆ

บอกตามตรงว่าฉันไม่มีความสุขเลยที่มีอะไรกับคนที่ตัวเองชอบอย่างพี่ลีวาย มันเป็นความรู้สึกที่แสนจะทรมาน เพราะรู้ดีว่าต้องแลกด้วยร่างกายอีกกี่ครั้งก็ไม่มีวันได้หัวใจของเขา

“แม่จ๋ามิลินคิดถึงแม่จัง… อึก~”

“พามิลินไปอยู่ด้วยได้ไหม ตอนนี้ อึก~ มันทรมานมากจริง ๆ”

ฉันร้องไห้เอาแต่พูดถึงแม่ด้วยน้ำเสียงสะอื้น ไม่เข้าใจตัวเอง

ว่าต้องเจ็บมากขนาดไหนถึงจะยอมตัดใจถอยห่าง ถามหัวใจตัวเองตอนนี้มันก็ยังมีแต่พี่ลีวายทั้งใจ

… หรือว่าฉันควรลองเปิดใจให้ใครสักคนดูเผื่อจะทำให้ความรู้สึกที่มีให้พี่ลีวายมันลดน้อยลง

#วันต่อมา

ฉันรีบตื่นเช้าออกมามหาวิทยาลัยทั้งที่ตัวเองมีเรียนสิบโมงเช้า เหตุผลที่รีบออกมาจากบ้านก็เพราะกลัวว่าจะเจอกับพี่ลีวาย ไม่รู้เขา

จะทำอะไรหากเจอฉัน คนแบบนั้นเดาใจยาก แต่ที่แน่ ๆ พี่ลีวายไม่เคย

ใจดีกับฉันเลย

“มาเช้าจังเลยครับวันนี้”

“แทน”

ฉันหันมามองแทนที่นั่งลงข้าง ๆ เมื่อได้มองหน้าเขาความคิด

ในหัวเมื่อคืนก็ผุดขึ้นมา

หรือจะเป็นแทนที่ฉันควรเปิดใจให้…

“คิดอะไรอยู่เหรอครับ”

“ปะ... เปล่า”

“ยังไม่ตอบผมเลยนะว่าทำไมมาเช้าจังวันนี้”

“พะ... พี่แค่อยากลองมาเช้า ๆ ดูน่ะ”

“อ๋อ” แทนพยักหน้าแล้วยิ้มหวานให้ ทำยังไงฉันถึงจะหวั่นไหวกับรอยยิ้มนี้นะ หัวใจไม่รักดีจริง ๆ กับคนที่ไม่เคยทำอะไรให้ ทำไมถึง

เอาแต่รักเขาอยู่ได้

“แทน”

“ว่าไงครับ”

“เลิกเรียนแล้วเราไปกินข้าวดูหนังกันไหม”

“พะ... พี่ชวนผม? พูดจริงเหรอครับเนี่ย” แทนทำหน้าอึ้งตกใจ

กับคำชวนของฉันเอามาก ๆ

“อื้อ พูดจริงสิ”

“เหมือนฝันเลยครับ”

“ตกลงจะไปหรือเปล่า”

“ไปสิครับ ผู้หญิงน่ารักแบบพี่มิลินชวนทั้งทีจะปฏิเสธได้ยังไง”

“อื้อ ถ้าอย่างนั้นเลิกเรียนแล้วเจอกันนะ”

“ครับ” ตอนนี้แทนยิ้มจนแก้มแทบแตก ดูเหมือนเขาจะ

ไม่สามารถหยุดยิ้มได้เลย

#เลิกเรียน

แทนเลิกเรียนก่อนเขาส่งข้อความมาบอกฉันว่ารออยู่ที่รถ

พอเรียนเสร็จแล้วฉันก็รีบมาที่รถของแทนทันที

“รอนานไหม”

“นานกว่านี้ก็รอได้ครับ”

ถ้าเป็นผู้หญิงคนอื่นก็คงจะเขินกับคำพูดนี้ของหนุ่มหล่อ

อย่างแทน แต่สำหรับฉันกลับไม่รู้สึกหวั่นไหวเลย บางครั้งก็แอบคิดว่า

วิธีนี้อาจไม่ได้ผลแถมยังมาเล่นกับความรู้สึกของคนที่ชอบเราจริง ๆ อีก

ฉันควรหยุดดีไหมนะ หรือลองดูไปก่อนดี

“ไปเลยนะครับ”

“อื้อ” ฉันพยักหน้าพร้อมกับได้คำตอบว่า ลองดูไปก่อนแล้วกัน บางครั้งฉันอาจจะหวั่นไหวกับแทนจริง ๆ ก็ได้

อย่างน้อยถ้าฉันหวั่นไหวกับแทน มันก็คงจะมีความสุขมากกว่าการที่ไปหวั่นไหวกับพี่ลีวาย คนที่ไม่เคยรักฉันเลย

เป็นครั้งแรกที่ฉันมากินข้าวและดูหนังกับแทนอย่างเปิดใจ

เราสองคนได้พูดคุยกันหลายเรื่อง แทนเป็นคนปากหวาน ชอบหยอด

อยู่เรื่อย

ถึงแม้มันจะฝืนความรู้สึกไปหน่อย… แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า

การได้อยู่กับแทนในวันนี้มันทำให้ฉันลืมเรื่องราวแย่ ๆ ที่พี่ลีวายทำ

“ไปไหนต่อดีครับ” แทนถามฉัน ตอนนี้เราสองคนเพิ่งดูหนังจบกำลังเดินออกมาจากโรงหนัง