ตอนที่ 4
บทที่4 หมอหื่นNC
November 4, 2026
บทที่4
หมอหื่นNC
//ศิลา//
ช่วงบ่ายผมก็ต้องออกมาหาริต้าที่คอนโดวันนี้คงได้พาเธอไปดินเนอร์บนโรงแรมหรูและก็คงนอนกับเธอ นานๆทีจะได้หยุดที่ผ่านมาผมก็วุ่นวายกับเรื่องของเจ้าขาจนไม่มีเวลาให้ริต้าเลย มาถึงผมก็เหมือนคนอดอยากมานานจูบเธอตั้งแต่ประตูจนมาถึงเตียง
“อื้อ..” เสียงครางเบาๆของริต้ามันทำให้ผมต้องรีบปลดเปลื้องเสื้อผ้าของเธอและผมออกจนหมด
มือเล็กๆคว้าเข้าที่ความเป็นชายก่อนจะรูดช้าๆจนน้ำใสๆไหลออกมา ลิ้นของริต้าตวัดเลียเข้าที่ปลายหัวจนผมทนไม่ไหวต้องดันเข้าไปสนสุดโคน
“อ๊อก!...” ใบหน้าสวยๆของริต้ากำลังเหยเกเพราะความใหญ่ของท่อนเอ็นที่คับปาก มือหนาบีบเค้นสองเต้าจนซิลิโคน400cc.เกือบแตก
“อ๊า! ริต้า...ซี้ดดด” เสียงครางต่ำของศิลาทำให้ริต้าต้องดูดเน้นๆตรงหัวเป็นการทิ้งท้าย ถุงยางไซส์พิเศษถูกฉีกออกด้วยมือเล็กๆ เธอสวมใส่ให้ศิลาด้วยความคล่องมือ เพียงชั่วพริบตาถุงยางก็ถูกสวมใส่จนสุด
ศิลาจับสองขาของริต้าให้ตั้งชันขึ้นทำให้เธอต้องเอนตัวราบไปกับที่นอนเพียงแค่ท่อนเอ็นถูกดันเข้ามาจนมิด ความหนักหน่วงก็ถูกส่งเข้ามาราวกับมีการตอกเสาเข็มคอนโด เตียงนอนถึงกับสั่นสะเทือน ปลายหัวทู่ที่ชนเข้ากับผนังมดลูกทำให้ริต้ามีอาการจุกจนแทบร้องไม่ออก
“อือออ...ริต้า...อ๊ะๆๆๆๆ”
“ศิลาคะ....อืออ...อู้วว” เสียงใสๆร้องครางไม่เป็นสับเพราะร่องรักของเธอกำลังตอดถี่จนศิลาทนไม่ไหวต้องส่งแรงกระแทกเข้ามาจนนับครั้งไม่ถ้วน
พั่บ พั่บ พั่บ เสียงเนื้อกระทบกันดังสนั่นจนริต้าต้องบอกให้ศิลาผ่อนแรงลงแต่ศิลากับส่งลำเอ็นเข้าออกจนถี่ยิบ เมื่อศิลาเริ่มเกร็งตัวริต้าก็ตัวอ่อนระทวยเพราะเธอเสร็จไปก่อนแล้ว
“อ๊ะ! อะ...อ้า...”
“อดอยากมาจากไหนคะ” ริต้าหันมาสวมกอดร่างหนาที่ล้มตัวลงนอนเพราะความเหนื่อย วันนี้ได้ปลดปล่อยความหิวโซไปบ้างก็ทำให้ศิลารู้สึกโล่งไปเยอะ
อีกด้าน...
เจ้าขาได้มีโอกาสออกมาเดินเที่ยวตลาดนัดกับป้าผึ้งวันนี้เธอได้ซื้อเสื้อผ้าไปสองชุดและซื้อของใช้ส่วนตัวอย่างผ้าอนามัยและครีมทาผิว ป้าผึ้งก็ดูแลเธอราวกับเป็นลูกสาวคนนึงเลย
“เจ้าขาอยากกินขนมหวานไหมลูกวันนี้คุณศิลาไม่อยู่เดี๋ยวป้าจะพาไปกิน ป้านะแอบมากินบ่อยเวลาคุณศิลาเข้าเวรดึกคิก ๆ”
สองสาวหัวเราะกันคิกคักก่อนจะพากันข้ามถนนไปยังร้านขนมหวานที่มีหลากหลายเมนู เจ้าขาเลือกทานทับทิมกรอบใส่น้ำแข็งราดน้ำกะทิเพื่อดับร้อนจากการเดินตลาดนัดมาเหนื่อย ๆ
เหล่าแม่ค้าที่คุ้นเคยกับป้าผึ้งก็ต้องเอ่ยถามเมื่อเห็นสาวน้อยหน้าตาสะสวยสะอาดหมดจนราวกับลูกคนมีฐานะแต่กับมาเดินตลาดนัดช่วยคนงานในบ้านถือถุงสัมภาระ ทุกเสียงได้แต่ถามว่าเธอนั้นเป็นใครป้าผึ้งเลยต้องตอบกับไปว่าเป็นหลานของคุณศิลา จะบอกว่าเป็นหลานของตนก็ดูไม่น่าเชื่อถือนัก แค่ผิวพรรณก็ต่างกันราวกับฟ้ากับเหว
“บอกไปแบบนี้จะดีหรือคะป้า” เจ้าขาแอบหวั่นใจเพราะเธอนั้นไม่ใช่ญาติของผู้มีพระคุณเลยต่างหาก แบบนี้ผู้มีพระคุณจะเสียหายได้