บทที่5 กอด จูบ ลูบคลำ NC

บทที่5

กอด จูบ ลูบคลำ NC

หลังจากตรวจร่างกายของเจ้าขาจนเสร็จแล้วศิลาก็รีบพาเจ้าขากลับมาพักที่บ้านคืนนี้คงต้องนอนระบมแน่ ๆ เท่าที่ศิลาตรวจดูมีรอยฟกช้ำหลายจุดเลย ให้นอนดูอาการที่โรงพยาบาลก็ไม่ยอม

กลับมาถึงบ้านศิลาก็พยุงสาวน้อยเข้ามาพักที่ห้องแม้สาวน้อยจะเกรงใจที่ตนนั้นเป็นสาเหตุให้ชายหนุ่มต้องทิ้งแฟนสาวให้อยู่คนเดียวแต่ชายหนุ่มก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรเธอเลยมีแต่เธอที่คิดมากอยู่คนเดียว

“กินข้าวกินยาด้วย พรุ่งนี้คงจะระบมกว่านี้ มีอะไรก็เรียกนะป้าผึ้งทำกับข้าวอยู่ ส่วนนี้ของเธอ” ศิลามองดูเจ้าขาที่พยายามตักข้าวทานเองแต่ด้วยความไม่ถนัดของบาดแผลที่แขนศิลาเลยต้องลากเก้าอี้มานั่งข้างๆเพื่อป้อนข้าวเอง

“คุณอา...หนูกินเองก็ได้ค่ะ” เจ้าขาพยายามดึงจานข้าวกลับแต่ถูกสายตาของชายหนุ่มดุเข้าเธอจึงต้องจำยอมให้ชายหนุ่มป้อนต่อ

“ฉันมาคิด ๆ ดูแล้วถ้าเธอสนใจอยากจะเรียนต่อฉันจะช่วยส่งนะ สนใจไหม” ผมมองหน้าเด็กน้อยที่กำลังเคี้ยวข้าวแต่พอผมพูดจบเธอก็ทำตาโตขึ้นมาทันที

“หนูเกรงใจค่ะ หนูเก็บเงินเรียนเองก็ได้ค่ะแค่นี้หนูก็ตอบแทนพระคุณของคุณอาไม่ไหวแล้ว” รอยยิ้มของสาวน้อยส่งมาให้ศิลาที่นั่งมองหน้าเธออยู่แม้จะอยากเรียนมากแค่ไหนแต่ถ้าภาระค่าใช้จ่ายศิลาต้องแบกรับคนเดียวเธอก็คงทนไม่ได้เหมือนกัน

“ถ้าอยากเรียนฉันส่งเสียได้ ยังไงก็อยู่ที่นี่ในฐานะหลานของฉันอยู่แล้ว เรียนจบจะได้หางานทำตั้งตัวได้เมื่อไหร่เธอจะไปจากที่นี่ก็ได้แต่ช่วงนี้คนของซ่องมันยังวนเวียนตามหาตัวเธออยู่เพราะฉะนั้นช่วงนี้ก็อย่าพึ่งไปไหนมาไหนคนเดียวรู้ไหม” มือหนาเผลอวางลงบนหัวของเจ้าขาก่อนจะโยกเบาๆ

“ค่ะ” ฉันตอบสั้นๆหลังจากอิ่มแล้วคุณอาก็จัดยาให้ฉันทานส่วนตัวเองกลับขึ้นไปอาบน้ำบนห้องฉันเลยได้งีบหลับเพราะฤทธิ์ยา หวังว่าหลังจากนี้คงไม่มีเรื่องอะไรอีกนะ แค่นี้ฉันก็รู้สึกว่าตัวเองซวยซ้ำซวยซ้อนจะแย่อยู่แล้ว

//ศิลา//

ผมปล่อยให้เจ้าขานอนหลับพักผ่อน ส่วนตัวเองก็กลับขึ้นมาดูข้อมูลมหาวิทยาลัยไว้ให้เจ้าขาได้เลือก และข้อมูลแผนกสาขาของแต่ละที่ พอลงมากลางดึกก็เห็นเด็กตัวเล็กพยายามเดินมาเปิดตู้เย็นในครัวผมเลยต้องวางไอแพดในมือและรีบไปช่วยเธอไว้

“อ๊ะ!” สาวน้อยสะดุ้งโหยงเมื่อถูกมือหนาของคุณอาจับเอาไว้ไม่งั้นเธออาจจะล้มไปแล้ว

“หิวน้ำหรือไง” ผมมองหน้าเด็กตัวเล็กที่มองผมด้วยสายตากลมโต เธอพยักหน้าให้ผมเป็นคำตอบผมเลยพาเธอมานั่งจากนั้นก็เปิดตู้เย็นหยิบน้ำมาเทใส่แก้วให้เธอ

“ขอบคุณค่ะคุณอา” สาวน้อยยิ้มหวานให้เบาๆ วันนี้เธอหลับไปหลายชั่วโมงแล้วทำให้คืนนี้เธอนอนไม่หลับเลยออกมาหาผลไม้ทาน โชคดีที่ศิลาลงมาพอดีเลยอาสาปลอกผลไม้ให้เธอ

เจ้าขานั่งทานเงียบๆสายตาก็มองชายหนุ่มเป็นระยะแต่เหมือนว่าศิลาเองก็รู้สึกว่าเธอนั้นแอบมองตนเองอยู่เหมือนกัน ความเงียบที่กำลังกลืนกินทั้งสองทำให้เสียงหัวใจของเจ้าขาเต้นผิดปกติ

“หนูอิ่มแล้วค่ะคุณอา” เจ้าขารีบช่วยศิลาเก็บจานแต่ศิลาดึงทุกอย่างไปเก็บเองจากนั้นก็พาเธอเข้ามานอนพักในห้อง เพียงแค่เจ้าขาเอนตัวลงนอนศิลาก็หยิบหนังสือที่เธออ่านค้างไว้ขึ้นมาดู ถึงได้เห็นหนังสือเกี่ยวกับการเตรียมสอบเข้าสาขาบัญชี

“อยากเรียนบัญชีหรือไง”

“แค่อ่านเฉยๆค่ะคุณอา” สายตาของเจ้าขาที่มองมาทำเอาศิลาแอบหวั่นใจเล็กน้อย หรือเป็นเพราะตนอยู่ใกล้ชิดกับเธอมากเกินไปถึงได้รู้สึกหวั่นไหวแบบนี้

“ลองไปคิดดูนะอยากเรียนอะไร ค้นหาตัวเองให้เจอฉันไปนอนแล้ว เธอก็อย่านอนดึกนักล่ะ”

“ค่ะคุณอา...”

หลังจากวันนั้นศิลาก็พยายามเว้นระยะห่างกับเจ้าขามากขึ้น เลิกงานแล้วก็แวะเวียนไปหาแฟนสาวบ่อยๆเพื่อกระชับความสำพันธ์กับเธอ ดูเหมือนว่าริต้าจะพึงพอใจเป็นอย่างมาก บางคืนที่ทั้งสองร่วมรักกันจนดึกดื่นศิลาก็เลือกที่จะนอนคอนโดของเธอ