บทที่8  ไปไหนไม่ยอมบอก

บทที่8

ไปไหนไม่ยอมบอก

กลางดึกคืนนั้น...

เสียงกุกกักดังมาจากในครัวศิลาที่เดินออกมายืนฟังห้องของหลานชายก็รีบเดินลงมาดูจึงได้เห็นว่าหลานชายกำลังช่วยหลานสาวนอกสายเลือดทำอาหารดึกป่านนี้มันใช่เวลากินหรือไงกัน ศิลาเดินเข้ามาเงียบๆทำให้เจ้าขาหันมามองด้วยความตกใจ

“ว้ายย คุณอา!” หัวใจแทบจะหล่นไปที่ตาตุ่มมาไม่ให้สุ่มให้เสียงเลย

“ทำอะไรกัน!” ผมเดินมาดูใกล้ๆในหม้อนึ่งใบเล็กมีไข่ตุ๋นที่กำลังฟูกลิ่นหอมๆของไข่ที่ใส่เครื่องปรุงทำให้ท้องของผมมันโครกครากเหมือนกัน

“คุณนทีอยากทานไข่ตุ๋นค่ะ หนูเลยมาทำให้คุณอาทานด้วยกันไหมคะหนูจะได้ตักข้าวเผื่อ” ศิลาพยักหน้าจากนั้นก็เดินมานั่งหัวโต๊ะแต่ตัดมาที่นทีตอนนี้หน้าเป็นตูดไปเลย อาการเหมือนเด็กโดนแย่งขนมอุตส่าห์หาเรื่องให้เจ้าขาออกมาจากห้องแท้ๆดันมีก้างขวางคอชิ้นใหญ่นั่งอยู่หัวโต๊ะอีก

“อร่อยดี เธอนี่ทำอาหารเก่งจังเลยนะเจ้าขา” นทีเอ่ยชมต่อหน้าคุณอาที่ทานเงียบๆอยู่หัวโต๊ะส่วนเจ้าขาก็ทานเรียบร้อยจริงๆ

“ขอบคุณค่ะ”

“เจ้าขาเลือกได้หรือยังว่าจะเรียนคณะอะไร” ศิลาหันมาถามหลานสาวนอกสายเลือดเธอจึงเงยหน้าขึ้นมามอง ดวงตากลมๆของเจ้าขาดูมีประกายวิบวับชวนหลงใหลทำให้ศิลาตกอยู่ในภวังค์ทุกครั้งที่ได้มอง

“คงเรียนบัญชีค่ะอยากทำงานเกี่ยวกับการเงิน” เธอตอบกลับด้วยรอยยิ้มทำให้ศิลายิ้มรับอย่างลืมตัว

“ผมก็จะเรียนบัญชีเหมือนกัน อนาคตต้องมาดูแลผับให้พ่อไหนจะงานที่โกดังอีกเรียนหมออย่างอาก็คงไม่ไหวอาจจะลืมมีดไว้ในท้องคนไข้ก็ได้ฮ่าๆๆ” นทีพูดขบขันทำให้เจ้าขาต้องรีบยกมือขึ้นมาปิดปากเพื่อหัวเราะ ทุกการกระทำกิริยาของเจ้าขามันช่างถูกจริตของศิลาจริงๆ

วันต่อมา...

วันนี้ศิลามีเคสฉุกเฉินด่วนจึงไม่ได้อยู่ทานข้าวแต่ก็รีบยกแก้วกาแฟขึ้นมาดื่มตามด้วยขนมปังที่เจ้าขาเตรียมเอาไว้ ก่อนจะไปก็เผลอวางมือไว้บนหัวของเจ้าขาแล้วโยกเบาๆ ใบหน้าที่ขาวใสกับมีเลือดฝาดขึ้นมาทันที

“อยู่บ้านอย่าดื้อนะรู้ไหมเดี๋ยวบ่ายๆจะรีบกลับมากินข้าว” เจ้าขาพยักหน้ารับจากนั้นศิลาก็รีบวิ่งออกไปขึ้นรถแล้วขับออกไปด้วยความเร็ว

เมื่อเจ้าขาหันกลับมาก็เจอคุณนทีเดินลงมาด้วยอาการงัวเงีย มาถึงก็เดินเข้าไปหาของกินในครัวเลย

“วันนี้มีโจ๊กใส่เห็ดหอมกับไข่ลวก คุณนทีจะรับอะไรเพิ่มไหมคะ” เจ้าขายิ้มให้นทีทำให้นทีเคลิ้มไปกับรอยยิ้มของเธอ จนอยากจะเก็บเธอไว้คนเดียวไม่ให้ใครได้มอง

“ไม่ล่ะ มีอะไรฉันก็กินได้ทั้งนั้นแหละ” นทีมองสาวน้อยที่กำลังตักโจ๊กใส่ถ้วยพร้อมกับไข่ลวกให้ตนก็อดที่จะยิ้มไม่ได้ ผู้หญิงที่เรียบร้อยแถมยังเป็นแม่บ้านแม่เรือนแบบนี้ถ้าไม่รีบตะครุบไว้จะหาจากไหนได้อีก

“วันนี้ไปเที่ยวห้างเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหมเจ้าขา ฉันจะไปหาซื้อหนังสือเธอก็ควรจะหาอ่านบ้างนะ มหาลัยที่เราสองคนจะได้ไปเรียนมีแต่คนเก่งๆทั้งนั้น”