บทที่ 1

“จริงๆ ทางบริษัทอยากได้คนที่มีประสบการณ์แล้ว อย่างน้อยสักหกเดือนถึงหนึ่งปีน่ะครับ”

“แต่ว่าในเว็บไซต์บอกว่ารับเด็กจบใหม่นี่คะ?”

“อ่า... แปลว่าลูกน้องผมคงใส่ข้อมูลผิด ยังไงก็ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้เสียเวลา”

ครืด!

ร่างเล็กหากแต่อวบอิ่มลุกขึ้นจากเก้าอี้ทันทีเมื่อได้ข้อสรุปที่ชัดเจนแล้ว เธอมองหน้าคนที่นั่งอยู่ด้วยสายตานิ่งเรียบ ก่อนจะแบมือออกไปข้างหน้า

“ครับ?”

“ขอรูปคืนด้วยค่ะ”

“ระ...รูป?”

“ใช่ค่ะ รูป”

เสียงที่จริงจัง ท่าทางที่ไม่ได้ล้อเล่น ทำให้ชายหนุ่มรีบแกะรูปที่ติดอยู่บนใบสมัครคืนเจ้าของอย่างรวดเร็ว

“แล้วก็นะคะ... ถ้าฉันเป็นคุณ ฉันจะเรียกลูกน้องที่ทำงานพลาดมาตักเตือน คุณรู้ไหมคะว่าบ้านฉันอยู่ที่ไหน ดอนเมือง แล้วที่นี่ที่ไหน สาทร ค่ารถจากดอนเมืองมาสาทรมันตั้งเท่าไหร่ ไหนรถจะติดอีก ความสะเพร่าของลูกน้องคุณทำให้ฉันเสียเวลาชีวิตไปหนึ่งวันเต็มๆ”

“คุณ!”

“ลาล่ะค่ะ”

พูดจบร่างอิ่มก็เดินจากไปทันที พอพ้นจากห้องสัมภาษณ์แล้วหญิงสาวที่เคยปากเก่งก็ลูบอกตัวเองเบาๆ

“ฟู่ว!”

ตากลมโตเหลือบมองห้องที่เดินจากมาอีกครั้ง ก่อนที่ขาเรียวจะก้าวเดินออกจากสถานที่แห่งนี้ไป ไม่ได้ก็ไม่เห็นง้อ เด็กเกียรตินิยมแบบเธอมีอีกตั้งหลายบริษัทที่อยากได้เธอไปทำงานด้วย

.