บทที่ 102

“หืม?” ชายกลางคนที่เพิ่งได้ทิ้งตัวนั่งลงบนเก้าอี้รีบหันกลับไปมองหน้าหลานชายอีกครั้ง “เรื่องอะไรธาน?”

“เรื่องคุณซูฮวาหนีไปครับคุณพัลลภ”

“ว่ายังไงนะ!?”

“เราเพิ่งรู้เรื่องไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้เองครับ” น้ำเสียงคนรายงานลดระดับลงเรื่อยๆ เขามองหน้าเรียบๆ ของคนที่มีอำนาจใหญ่ที่สุดก่อนจะพูดต่อ “เห็นว่าหนีไปกับผู้ช่วยของคุณพิธาน”

ปัง!

“นี่มันเรื่องอะไรกัน!”

กำปั้นที่ทุบลงบนโต๊ะทำให้ทุกคนในห้องประชุมเงียบกริบ แม้แต่พิธานเองก็ไม่ยอมพูดอะไรออกมา จนกระทั่งเข็มสั้นของนาฬิกาชี้ไปที่เลขสอง และเข็มยาวชี้เลขสิบสอง คนที่นั่งอยู่หัวโต๊ะจึงขยับสูท หันไปพยักหน้ากับเลขาที่นั่งอยู่ข้างๆ เป็นสัญญาบอกว่าการประชุมเริ่มขึ้นแล้ว

“ที่ผมเรียกทุกคนมาประชุมวันนี้ เพราะมีเรื่องสำคัญต้องแจ้งให้ทราบ…