บทที่ 28

“ฉันชอบที่เธอเรียนรู้เร็ว”

ชายหนุ่มเอ่ยชม สำหรับเขาผู้หญิงไร้เดียงสาแค่ครั้งแรกก็เพียงพอ ครั้งต่อๆ มาถ้ายังนอนแข็งเหมือนท่อนไม้ เหนียมอายเหมือนไม่เคยผ่านอะไรมาก่อน แบบนั้นมันไม่ได้ทำให้เขามีอารมณ์ บนเตียงมีแค่คนสองคน ไม่จำเป็นต้องเก็บความรู้สึกเอาไว้ รู้สึกแบบไหน... ต้องการอะไร... อยากแค่ไหน... ถ้อยคำลามกและเสียงครวญคราง สิ่งพวกนี้ต่างหากที่ทำให้เขาพอใจ

ร่างสูงใหญ่นอนลงบนเตียงนุ่ม สวนทางกับดอกแก้วที่ขยับลุกขึ้นนั่ง ท่าทางเธอเหมือนยังไม่เข้าใจอะไร เสี่ยหนุ่มไม่ถือสา... เพราะนี่คือสิ่งที่เขายังไม่ได้สอน

“ส่งมือเธอมาสิดอกแก้ว” เขาสั่ง แต่เสียงทุ้มนุ่มเกินกว่าจะเรียกว่าคำสั่งได้ ดอกแก้วไม่เสียเวลาคิดทบทวนให้มากความ เธอส่งมือข้างขวาให้เขาอย่างว่าง่าย “ฉันจะสอนวิธีสร้างความสุขให้ฉัน…