บทที่ 29

หญิงสาวเกือบจะเผลอพูดว่า ทำไม่เป็น ออกไปแล้ว แต่ริมฝีปากอิ่มรีบงับเข้าหากันไว้แน่น ก่อนที่เธอจะขยับขึ้นไปบนตัวของเสี่ยตามคำสั่ง

“นั่งลงมาเต็มๆ นั่นแหละ ตัวเธอนิดเดียว ฉันไม่ได้หนักอะไร”

พิธานสั่งอีกครั้งเมื่อดอกแก้วไม่กล้านั่งลงมาทั้งตัว และเมื่อเขาพูดแบบนั้น ดอกแก้วก็ทำตามไม่อิดออด เธอทิ้งตัวลงนั่งบนหน้าท้องแกร่งด้วยน้ำหนักที่มีทั้งหมด

“เปิดชุดคลุมเธอขึ้น แต่ไม่ต้องถอดออก

“ค่ะ...เสี่ย”

ไม่ว่าพิธานจะสั่งให้ทำอะไรดอกแก้วก็ไม่โอ้เอ้ให้น่ารำคาญใจ เธอยกสะโพกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะดึงผ้าส่วนล่างขึ้นจนเปลือยเปล่าไปครึ่งตัว

“อ๊ะ!”

ดอกแก้วร้องเสียงหลง เมื่อจู่ๆ มือหนาก็ดึงเอวเธอกลับลงไปบนตัวเขาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่ที่เดิม... ความแข็งร้อนยาวใหญ่ที่แนบอยู่ใจกลางดอกแก้วน้อยทำให้หญิงสาวขนลุกซู่