บทที่ 30

“ไม่ค่ะ แค่อึดอัด” ดอกแก้วส่ายหน้าเบาๆ ก่อนจะดันมือหนาออกจากสะโพก “ดอกแก้วอยากทำเอง”

“หึ... เอาสิ”

พิธานยกมือออกจากเนื้อนุ่มอย่างว่าง่าย ตาคมคอยจ้องมองการกระทำของคนตัวขาวไม่วางตา ใจกล้าดี แบบนี้แหละที่เขาชอบ

แรกๆ เธอยังทำอะไรไม่ถูก ไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงนั้น และท่อนกายส่วนปลายของเขาก็ยังค้างอยู่ที่ปากทางอีก แต่เธอก็ไม่ร้องถาม จัดท่าทางของตัวเองเองจนได้ที่

“อื้อ...”

“ช้าๆ” พิธานร้องเตือนเมื่อดอกแก้วเริ่มกดกายลงมา เธอคับแน่นเกินไป ถ้าทำเร็วอาจจะได้เลือดเหมือนครั้งที่แล้ว

ดอกแก้วหยักหน้าหงึกหงัก เธอก้มมองส่วนที่กำลังประสานกันด้วยความอยากรู้ พร้อมกับทิ้งน้ำหนักลงเพื่อกลืนกินเสี่ยเข้าไปในตัว

“ครึ่งหนึ่งแล้วดอกแก้ว” พิธานรวบผมยาวที่ร่วงลงมาปิดบังภาพที่เขาอยากเห็นไว้ “เก่งมาก”