บทที่ 33

’อ่า...แบบนั้นดอกแก้ว ดี...’

‘เสี่ยคะ... ดอกแก้ว อื้อ...’

‘ครางอีก ฉันชอบเสียงเธอ’

‘อ๊า! เสี่ย... เสี่ย!’

“ท่านครับ”

“เอ่อ” มาร์คขยับตัวอย่างอึดอัด เขาเรียกเจ้านายหนุ่มไปหลายครั้งแล้ว แต่คนที่นั่งเหม่อลอยกลับไม่ได้ยินจนเขาทำตัวไม่ถูก เพราะมันผิดวิสัยคนหูตาไวที่เคยรู้จัก “...ท่าน”

“มีอะไรก็พูดมา”

เสียงทุ้มตอบกลับแค่นั้น เขาแสดงท่าทีเหมือนได้ยินลูกน้องเรียกหลายครั้งแล้วจนรำคาญใจ ทั้งๆ ที่ความจริงเพิ่งได้ยินสองครั้งสุดท้ายนี่เอง

มัวแต่คิดอะไรเพลินๆ วันนี้เลยเหม่อลอยไปหน่อย จริงๆ ก็ไม่หน่อยเท่าไหร่ เพราะตั้งแต่ขึ้นรถมาเขาก็เอาแต่คิดถึงเรื่องเมื่อคืน

เมื่อคืน... เขาขลุกตัวอยู่กับดอกแก้วตั้งแต่เย็นจนเช้า เรามีเซ็กซ์ที่เร่าร้อนกันจนตีสี่ แม้จะเหนื่อย... แต่พิธานก็รู้สึกเต็มอิ่มจนมีเรี่ยวแรงทำงานได้ทั้งวัน