บทที่ 34

“ท่านนั่งรอที่โซฟาก่อนก็ได้นะคะ เดี๋ยวดิฉันเอาเครื่องดื่มมาเสิร์ฟให้”

เธอยิ้มหวาน ผายมือไปที่โซฟาตัวสวยนำเข้าจากอิตาลี ถึงจะเป็นคอนโดเกรดบี แต่หน้าล็อบบี้ก็ต้องดูหรูไว้ก่อนเหมือนผักชีโรยหน้า หัวหน้าเธอบอกมาแบบนั้น

“ขอบใจ แต่ไม่เป็นไรดีกว่า”

พิธานปฏิเสธสั้นๆ ก่อนจะเปลี่ยนทิศทางจากลิฟต์ไปที่ซุปเปอร์ฯ ขนาดเล็กแทน ปล่อยให้คนที่หวังอะไรในใจยืนหน้าบึ้งอยู่แบบนั้น

เกือบแล้วเชียว!

ซุปเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็กแต่มีของที่จำเป็นครบครัน ทั้งยังมีของสดและศูนย์อาหารเล็กๆ อยู่ด้วย สำหรับลูกบ้านที่ไม่อยากฝ่ารถติดออกไปกินข้าวที่ห้าง ก็สามารถประทังชีวิตในนี้ได้สบายๆ

ดอกแก้วชอบใจที่นี่เป็นที่สุด แม้เธอจะไม่เคยใช้บริการร้านอาหารในนี้เลย แต่พวกของสด หรือของใช้ประจำเธอก็ซื้อจากที่นี่ทั้งนั้น ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ…