บทที่ 36

“เสี่ยคะ นี่มันในครัวนะคะ!”

แม้จะถูกอารมณ์พิศวาสครอบงำ แต่ดอกแก้วก็ยังมีสติพอที่จะรู้ว่าที่นี่มันไม่ใช่ที่ที่เหมาะสม ต่างจากอีกคนที่ทำราวกับไม่ได้ยินเสียงของเธอ เขาทำเพียงแค่บีบก้นเธอด้วยแรงที่ไม่เบาจนเธอยอมหยุดดิ้นในที่สุด หลังจากนั้นเขาก็ผละออกห่าง เพียงเสี้ยววินาทีก็กลับเข้ามาใกล้อีกครั้ง

แกร็ก

เสียงเข็มขัดดังกระทบกัน เสียงรูดซิบ และเสียงฉีกซองพลาสติกของบางอย่างทำให้ดอกแก้วเม้มปากแน่น ก่อนปากอิ่มจะอ้าออกเมื่อรู้สึกถึงร่างกายที่ถูกเติมเต็ม

"ซี้ดดด ผ่อนคลายหน่อยดอกแก้ว"

เสียงกระเส่าที่กระซิบอยู่ข้างหูทำให้ดอกแก้วขนลุกเกรียว ร่างกายเกร็งแน่นกว่าเดิมจนมือหนาเลื่อนมาด้านหน้า

“อ๊ะ!”

หญิงสาวแทบทิ้งตัวไปกับเคาน์เตอร์ครัวเมื่อถูกโจมตีจุดอ่อนไหว เสี่ยรู้จักร่างกายเธอดียิ่งกว่าเธอรู้จักตัวเอง…