บทที่ 42

“ทำไมเป็นแบบนี้” เมื่อคนที่ไม่เกี่ยวจากไป พิธานก็เริ่มถามถึงคนที่หลับไม่รู้เรื่อง เขาไม่ได้เจาะจงว่าพูดถึงใคร แต่สายตาที่จ้องไปที่จุดเดียวก็ทำให้น้ำเดาได้ไม่ยาก

“ดอกแก้วมาหาน้ำ ตอนน้ำไปทำงานดอกแก้วคงสั่งเครื่องดื่มมาดื่มเยอะไปหน่อยค่ะ”

“เมา?”

“ค่ะ” พูดจบหญิงสาวก็แอบกลั้นใจ เธอกลัวว่าเสี่ยจะโมโหที่ดอกแก้วเมาไม่เป็นท่าแบบนี้ แต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น “เสี่ยคะ...”

“เปิดห้องให้ฉันทีนะ วันนี้ทิมมาหรือเปล่า?”

“มาค่ะ อยู่ชั้นบน”

“อืม พาดอกแก้วขึ้นไปบนห้อง” ประโยคนั้นพิธานหันไปสั่งลูกน้องคนสนิท ก่อนจะหันกลับมาหาพนักงานที่เขามักจะใช้บริการชงเหล้าประจำอีกครั้ง “ฝากจัดการเช็ดตัวดอกแก้วให้เรียบร้อย ส่วนค่าเหนื่อยฉันจะให้มาร์คจัดการให้”

น้ำอ้าปากค้าง เธอกำลังจะปฏิเสธว่าไม่ได้ต้องการเงินอะไร…