บทที่ 47

ดอกแก้วเข้าไปอาบน้ำตามคำสั่งของเสี่ย หลังจากที่เริ่มรู้ตัวว่าทำอะไรแปลกๆ ลงไป เธอจำใจต้องขยับออกห่างจากอ้อมแขนนั้นด้วยใบหน้าแดงก่ำ และเมื่อเสี่ยบอกให้ไปอาบน้ำ เธอก็แทบจะวิ่งเข้าไปในห้องน้ำตัวความเต็มใจยิ่งกว่าอะไร

และเมื่อกลับออกมาจากห้องน้ำเธอก็เห็นเสื้อผ้าผู้หญิงวางไว้บนเตียงที่เก็บเรียบร้อยแล้ว เดรสสีพื้นๆ ไม่สั้นจนเกินไป และชุดชั้นในสีเรียบไซส์เดียวกับที่เธอใส่ ทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่านี่คือชุดของเธอ เสี่ยคงจะให้ลูกน้องเอามาให้ เพราะชุดเมื่อคืนที่เธอใส่มามันไม่ได้อยู่ตรงนี้

แกร๊ก

นึกถึงเสี่ย เสี่ยก็มา ประตูบานใหญ่ถูกเปิดออกอีกครั้ง พร้อมกับร่างสูงใหญ่ของเสี่ยหนุ่มที่อยู่ในชุดกึ่งสุภาพ ไม่ได้เนี๊ยบเหมือนปกติ ผมที่เคยเซ็ตขึ้นเป็นทรงถูกเซ็ตง่ายๆ จนใบหน้าคมเข้มดูอ่อนกว่าวัยไปหลายปี