บทที่ 52

คนฟังได้แต่ขมวดคิ้วให้กับคำตอบที่วกวนของเจ้านาย แต่สุดท้ายเขาไม่ได้ถามต่อ ทำเพียงแค่หันไปพยักหน้าให้เพื่อนที่ทำหน้าที่เป็นสารถีให้เลี้ยวรถเข้าห้างสรรพสินค้าหรูตามคำสั่ง

เพียงไม่นานพิธานก็เข้ามาเดินอยู่ในห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ เครื่องปรับอากาศถูกเปิดจนภายในเย็นฉ่ำ ผู้คนมากมายยังคงเดินไปมาเหมือนจะไม่ยอมกลับบ้านกัน และเพราะมอลล์นี้เป็นมอลล์ที่หรูหรา คนที่เข้ามาเดินส่วนใหญ่จะเป็นคนที่ค่อนข้างมีฐานะ ถือถุงจากช็อปแบรนด์เนมกันคนละถุงเป็นอย่างต่ำ

“ท่านอยากได้อะไรครับ ผมจะช่วยหา”

“อยากได้สร้อยเล็กๆ ซักเส้น” พิธานตอบพลางมองไปทั่วเพื่อหาของที่ต้องการ “สร้อยของผู้หญิงน่ะ”

“อ๋อ...” มาร์คขานรับยาวเหยียด เขาเข้าใจทันทีว่าเจ้านายคงจะซื้อของขวัญให้คุณหนูหวัง เพราะหลายเดือนแล้วที่ไม่ได้เจอกันเลย…