บทที่ 67

เข้าสู่วันที่สี่ของการหยุดพักผ่อน พิธานใช้ชีวิตอยู่แค่ในเพนท์เฮ้าส์อย่างที่บอกกับดอกแก้วไว้จริงๆ กิจกรรมในแต่ละวันของเขามีแค่กิน ดูหนัง ว่ายน้ำ ยกเวท รังแกดอกแก้ว แล้วก็นอน เขาไม่แตะมือถือ ไม่แตะไอแพด ไม่แตะเอกสารอะไรทั้งนั้น ตัดขาดจากโลกภายนอกอย่างสิ้นเชิง

เช้าวันนี้พิธานตื่นขึ้นมาพร้อมกับที่นอนอีกข้างที่ว่างเปล่า แทนที่จะตกใจ แต่เขากลับหัวเราะแผ่วๆ ขนาดเมื่อคืนเขารังแกจนดอกแก้วหลับคาอก แต่พอเช้ามาเธอก็ยังตื่นนอนก่อนเขาอยู่ดี ตัวก็แค่นี้ ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน

นอนเล่นอย่างคนว่างงานอยู่ซักพักพิธานก็ได้ฤกษ์ลุกจากที่นอน ร่างกายแกร่งที่เต็มไปด้วยกล้ามเนื้อเปลือยท่อนบน อวดสีผิวแทนและร่องรอยที่ดอกแก้วฝากเอาไว้ประปราย เขาลุกขึ้นยืน บิดขี้เกียจจนกล้ามหน้าท้องขึ้นเป็นลอน…