บทที่ 68

“เธอโกหกไม่เก่งนะดอกแก้ว”

ดอกแก้วปิดปากเงียบเมื่อถูกจับได้ เธอโกหกไม่เก่ง หรือเสี่ยรู้ใจเธอเกินไปก็ไม่รู้

“ที่จริงแล้วฉันเพิ่งรู้สึกว่าที่นี่มันกว้างเกินไป” พิธานมองไปรอบๆ เพนท์เฮ้าส์ที่กว้างขวางของตัวเอง เมื่อก่อนเขาเคยชอบความกว้างแต่เป็นส่วนตัวแบบนี้ แต่พอมีใครบางคนมาอยู่ด้วยกัน เขาก็รู้สึกว่าที่นี่เป็น บ้าน มากกว่าที่ผ่านมา “ถ้าเธอมาอยู่ด้วยที่นี่คงไม่เงียบเหงา”

“ฉันก็ไม่ต้องจ้างเชฟด้วย เพราะฉันติดใจฝีมือเธอ”

“และที่สำคัญ ฉันจะได้ไม่ต้องนั่งรถไปไกลๆ เพื่อไปหาเธอ”

ดอกแก้วนิ่งคิด เธอยอมรับว่าสิ่งที่เสี่ยพูดมามันทำให้เธอใจเต้นแรง และเธอก็ยอมรับว่าตอนที่เสี่ยชวนมาอยู่ด้วย... เธอดีใจมากแค่ไหน

แต่ที่นี่เป็นบ้านของเสี่ย เธอมาอยู่ด้วยจะดีจริงๆ หรือ แล้วถ้าวันหนึ่งเสี่ยจะแต่งงาน…