บทที่ 83

“แก...”

น้ำเสียงของดอกแก้วไม่มั่นคงเอาเสียเลย พิธานรู้สึกใจไม่ดี เขาเดินอ้อมไปด้านหน้าเพื่อมองใบหน้าคนรักให้ชัดๆ

ดอกแก้วรับรู้ได้ถึงสายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใย ดวงตากวางช้อนมองคนที่สูงกว่า พิธานไม่ได้พูดอะไรซักคำ เขาเพียงแค่ยกมือขึ้นแตะแก้มเธอเบาๆ เพื่อบอกว่าเขาจะอยู่ข้างๆ ไม่ไปไหน

เพียงแค่นั้นดอกแก้วก็ยกมือถือออกห่าง เธอจ้องชายคนรักตาไม่กระพริบ ก่อนจะตัดสินใจเปิดสปีกเกอร์โฟนให้พิธานได้ยินสิ่งที่ปลายสายพูดออกมาด้วย

ในเมื่อพิธานไม่มีความลับกับเธอ เธอก็จะไม่มีความลับกับเขาอีกต่อไป

‘หวงเนื้อหวงตัวมาตั้งนาน ที่แท้ก็เก็บไว้ขายอัปราคา’ น้ำเสียงและคำพูดที่เต็มไปด้วยความดูถูกดูแคลนทำให้พิธานเผลอกำหมัดแน่น เขาไม่รู้ว่าปลายสายเป็นใคร แต่เขาไม่เคยรู้สึกอยากตัดลิ้นใครมากเท่านี้มาก่อน

“แกต้องการอะไร?”