บทที่ 85

"แม่จ๋า... ดอกแก้วไม่ได้ทำ"

ดอกแก้วบอกเสียงสั่น คลานเข่าเข้าไปหาคนเป็นแม่ สองมือที่เปื้อนเลือดกอดขาผู้ให้กำเนิดไว้แน่น

“ดอกแก้วไม่ได้ทำ”

“มึง...” เสียงรวยรินดังขึ้นจากด้านหลัง ดอกแก้วชะงัก เธอหันกลับไปมองคนที่นอนจมเลือดทั้งน้ำตา “อีฆาต...กร”

“ไม่ใช่! ดอกแก้วไม่ใช่ฆาตกร!”

“มึงแทงกู... มึงต้องติดคุก อึก!”

“ไม่! ดอกแก้วไม่ได้ทำ!!” เด็กสาวกรีดร้องเสียงดัง เธอเหมือนสติหลุดไปแล้ว พยายามร้องบอกว่าตัวเองไม่ได้ทำร้ายใคร ทั้งๆ หลักฐานคาตาแบบนี้ “แม่เชื่อดอกแก้วนะ ดอกแก้วไม่ได้ทำ”

ร่างโปร่งของคนเป็นแม่ทรุดนั่งลงตรงหน้าลูกสาว ฝ่ามือหยาบกร้านยกขึ้นเช็ดน้ำตาให้ลูกรัก เธอร้องไห้ออกมา ยิ่งเห็นว่าลูกกำลังแย่เธอยิ่งเหมือนใจจะขาดรอนๆ

“แม่เชื่อ ดอกแก้วไม่ได้ทำ”

“อีเรือง!” ฝ่ายคนเจ็บเรียกเมียเสียงดังเท่าที่จะดังได้…