บทที่ 86

เขาให้มาร์คตามสืบเรื่องทั้งหมดใหม่อีกครั้ง รวมถึงหาตัวการว่าใครเป็นคนเอาเรื่องที่ดอกแก้วมาเป็นเด็กของเขาไปบอกแม่ของเธอ ฝีมือมาร์คจะทำให้เขารู้เรื่องทั้งหมดภายในสามวัน

และสามวันนี้เขาต้องดูแลดอกแก้วเป็นอย่างดี สภาพจิตใจของดอกแก้วย่ำแย่ถึงขีดสุด แผลที่ไม่เคยหายดีเปิดออกกว้าง ไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาอีกนานเท่าไหร่แผลนั้นถึงจะกลับมาปิดสนิทเหมือนเดิม แต่เขาจะไม่มีวันปล่อยมือเธอไปไหน

ไม่มีวัน

“หิวหรือเปล่า?” พิธานถามทั้งๆ ที่ยังโอบกอดร่างบอบบางไว้ ดอกแก้วนอนไปหลายชั่วโมง ถึงจะกินข้าวเย็นไปแล้วแต่ก็อาจจะหิวได้

ศีรษะเล็กส่ายไปมาเบาๆ เป็นคำตอบ พิธานตอบรับในลำคอ ก่อนจะผละออกห่าง

ดอกแก้วรีบก้มหน้าลง มือทั้งสองข้างกำผ้าห่มจนยับย่น เธอไม่กล้าสบตาเขา ไม่กล้าแม้แต่จะพูดอะไรออกมาซักคำ