บทที่ 88

“ไม่ต้องหรอกค่ะ”

“ดีเหมือนกัน”

เสียงสองเสียงดังขึ้นพร้อมกัน แต่ใจความไปคนละทาง ดอกแก้วมองหน้าพิธานสลับกับซูฮวาด้วยความงุนงง ในใจเธอไม่ได้มีความหึงหวงปนอยู่เลย เพราะซูฮวาพูดทุกเรื่องให้เธอฟังไม่ปกปิด และคนรักของเธอก็ไม่เคยทำตัวให้ไม่ไว้ใจเลยซักครั้ง

“คุณดอกแก้วอยู่ที่นี่ก็ดีแล้วค่ะธาน ยังไงเรื่องนี้เธอต้องรู้อยู่แล้ว”

“ผมบอกเธอทีหลังได้” พิธานตีหน้านิ่ง ตอบกลับด้วยข้ออ้างที่ทำให้ซูฮวาส่ายหน้า

“จะพูดทำไมสองสามรอบล่ะคะ ตอนนี้ฉันมาตรงนี้แล้ว ก็รู้ด้วยกันไปเลย”

“แต่ดอกแก้วต้องพักผ่อน”

“คุณดอกแก้วอาจจะอยากอยู่ฟังก็ได้ ทำไมคุณไม่ถามความเห็นเธอก่อน”

“ซูฮวา คุณเพิ่งเจอดอกแก้วครั้งแรก จะรู้ใจเธอได้ดีกว่าผมได้อย่างไร”

“แต่...”