บทที่ 92

พี่หวานใจ สาวสวยประจำหมู่บ้านที่เห็นกันมาตั้งแต่เด็กๆ เมื่อก่อนดอกแก้วชื่นชมพี่หวานใจมากเพราะเธอเป็นคนขยัน ตื่นมาช่วยแม่เปิดร้านตั้งแต่เช้ายันมืดไม่เคยบ่น และพี่หวานใจก็สวยมาก ประกวดนางงามเวทีไหนก็ได้รางวัลตลอด แม้จะไม่สนิท แต่เธอก็ยังอดใจหายไม่ได้ตอนที่รู้ว่าพี่หวานใจจะไปกรุงเทพฯ

เธอไม่เคยมีเรื่องบาดหมางกับพี่หวานใจมาก่อน เธอจึงไม่เข้าใจว่าทำไมพี่หวานใจถึงเอาเรื่องของเธอไปพูดแบบนั้น

“เขาอิจฉาเธอมาตลอดรู้หรือเปล่า?”

“...ดอกแก้วไม่รู้”

“ตอนที่มาร์คไปสืบเรื่องที่หมู่บ้านของเธอ คนที่นั่นพูดถึงเธอและหวานใจในเชิงเปรียบเทียบ ตอนนั้นเธอคงเด็กจนไม่สนใจอะไร แต่หวานใจรู้เรื่องทุกครั้ง และกลายเป็นปมในใจมาตลอด”

“ไม่มีใครชอบการถูกเปรียบเทียบ...”