บทที่ 96

“อืม” พิธานตอบในลำคอ ระหว่างที่ถอยหลังรถเพื่อออกสู่ถนนใหญ่ “ไปหาแม่ยาย แต่ทำตัวเป็นคุณชาย รถยังยอมไม่ขับเอง คุณแม่ยายคงไม่ปลื้ม”

“แม่ยายอะไรกันคะ?”

“อ้าว แม่ภรรยาไม่ได้เรียกว่าแม่ยายหรอกเหรอ? แล้วเรียกว่าอะไร แม่เขยหรือเปล่า ฉันก็ไม่ค่อยชินกับคำพวกนี้เสียด้วยสิ”

“แม่ภรรยาเรียกว่าแม่ยายถูกแล้วค่ะ แต่ว่าเรายังไม่ได้...”

“อย่าพูดว่าเธอไม่ใช่ภรรยาฉันเชียว ถ้าไม่อยากให้ฉันต้องพิสูจน์ตรงนี้”

คำขู่ของพิธานทำให้ดอกแก้วยกมือขึ้นปิดปากตัวเองแทบไม่ทัน เธอยังไม่อยากถูกพิสูจน์ด้วยวิธีการลามกบนรถกลางเชียงใหม่แบบนี้หรอกนะ

เมื่อคนรักกลับไปนั่งสงบปากสงบคำได้ พิธานก็หัวเราะออกมาเบาๆ จนคนได้ยินหน้างอ

ใช้เวลากว่าสองชั่วโมงจากตัวเมืองเชียงใหม่มาที่อำเภอเล็กๆ ที่ดอกแก้วเคยอยู่อาศัย และเพราะเป็นอำเภอเล็กๆ…