ตอนที่ 7 บรรยากาศมันพาไป

ตอนที่ 7 บรรยากาศมันพาไป

@ร้านนั่งชิวริมน้ำ

อากาศเย็นสบายจิบสปายเรดขวดแดงสวยๆ ช่างสุขอะไรขนาดนี้เธอเองเผลอสูดลมหายใจเข้าปอดอย่างลืมตัวมองไปรอบร้านด้วยใบหน้าที่ชื่นชมเหมือนไม่เคยเห็นมาก่อน

คชาไม่มีโมเมนต์พาเธอออกมาแบบนี้เลย เค้าไม่ชอบ มันสิ้นเปลืองไร้สาระอย่างดีก็ร้านอาหารในห้าง ดูหนังไม่มีบรรยากาศที่โรแมนติกแบบนี้เลย

มันก็ชิวดีนะเหมือนได้มาปลดปล่อยวางทุกอย่างไว้แล้วนั่งฟังเพลงเบาๆ อากาศเริ่มเย็น มองเห็นพระอาทิตย์กำลังจะตกดินสีแดงสวยริมน้ำ เธอนั่งมองภาพบรรยากาศยามเย็นอย่างชื่นชมจนใครตรงหน้าสังเกตเห็นได้ชัดว่าเธอชอบ เฮ้ยย.. จะคิดถึงเค้าทำไมเนี่ยเสียบรรยากาศหมดเลยหึ

พี่ชอบมั๊ย ? ถ้าชอบผมจะได้พามาบ่อยๆ

ห้ะ!..อะไรนะเธอหันกลับมาถามเขาอีกรอบ เธอไม่ทันฟังที่เขาถาม มัวแต่เก็บภาพสวยไว้ในความทรงจำแล้วยังเผลอแวะไปคิดถึงแฟนหนุ่มของเธอที่ไม่เข้าท่า ไม่เคยพามาแบบนี้บ้างเลย

เด็กน้อยย้ายตัวเองมานั่งเก้าอี้ไม้ตัวยาว ที่มีเบาะรองนั่งสีขาว ตบแต่งเข้ากับบรรยากาศตัวเดียวกันกับเธอ เขาใช้มือข้างหนึ่งวางที่พนักพิงเก้าอี้ข้างหลังเธอเหมือนตั้งใจ

มืออีกทางก็ริมสปายเรดที่เหลือในขวดเติมลงในแก้วและไม่ลืมที่จะเติมน้ำแข็งลงไปในแก้วอีกสองก้อน แล้วหันไปสั่งสปายอีกขวดกับเด็กเสิร์ฟคนเดิมที่

ดื่มหน่อยสิครับกำลังเย็นๆเลย ไม่เห็นดื่มเลยเนี่ยกลัวจะเมาเหรอ

เธอหน้าแดงฉ่าด้วยคำถามรีบยิบแก้วสปายจากมือเขามาจิบด้วยความเขินอาย 'เขาจะพูดทำไมไม่นะอย่าพูดขึ้นมาเชียว '

เธอไม่กล้ามองหน้าเด็กน้อยฝึกงาน กลัวว่าเขาจะเห็นว่าเธอเก็บอาการไม่อยู่ ได้แต่นั่งหันไปมองที่นักดนตรีที่กำลังเล่นอยู่

เดี๋ยวก็เมากันพอดี ผมไม่ไปส่งนะเขาไม่หยุดที่จะหยอกเย้าเธออย่างสนิทสนม

สปายเรดขวดใหม่ถูกเปิดด้วยดีกรีที่เพิ่มขึ้นรึยังไงทำให้ต้องยกแก้วบ่อยขึ้น ขวดแรกผ่านไปเติมลงไปด้วยขวดที่สอง เอาละสิเธอเริ่มอาการมึนที่หัว

เริ่มเอนตัวลงเป็นพิงที่พนักพิงเก้าอี้ที่มีแขนของเขาวางอยู่ ใช่ละสิตอนนี้หมดเวลาทำงานแล้วนี่ เธอก็ไม่ใช่ผู้จัดการอีกต่อไปป่ะ

เธอเริ่มเมาแล้วด้วยเริ่มควบคุมตัวเองไม่ได้แล้ว เธอเอาหัวไปซบที่ไหล่กว้างของเขาด้วยความเมาทรงตัวไม่อยู่ สปายเรดเจ้ากรรมทำเธอเสียจริตอีกแล้วหนา

ซันเด็กน้อยฝึกงานหน้าหล่อ รึจะพลาดโอกาสแบบนี้ไปเสียเขาเอามือมาจับที่ขาเรียวขาวของเธอเหมือนต้องการบอกอะไร

ในร้านแห่งนี้ดูเหมือนมีเขาและเธอแค่สองคน 'คืนนี้ผมข้างที่ห้องพี่นะ' เขากระซิบที่ข้างหูเธอเบา

เธอเงยหน้าขึ้นมองหน้าเขาเหมือนว่าเป็นคำตอบ

ปากเขาแทบจะประกบมาที่ปากเธออยู่แล้วความเมาทำให้เธอไม่สนใจคนรอบข้างแม้แต่น้อย

ความเมามันทำให้ เธอกล้าจ้องหน้าของเขาโดยไม่หลบหนี ปากของเขาแทบมาจูบที่ปากเธอตอนนี้ แต่ก็ยังพอห้ามใจไว้ได้ไม่เช่นต้องมีใครในร้านได้เห็นการแสดงบทรักแบบสดๆกันเป็นแน่

เขาทั้งคู่มองไม่เห็นใคร เหมือนว่าโลกหยุดแค่ตรงนี้ แค่เขาและเธอสองคน