BAD LOVE - 1 ร้ายไม่เบา

หลายวันผ่านไป

ฉันไม่ได้ออกไปไหนที่ร้านกาแฟก็ฝากลูกน้องดูแลแทน เพื่อนของฉันแวะมาเยี่ยมบ้างแต่พวกมันก็มาไม่บ่อย บอกว่าอยากให้ฉันอยู่กับตัวเองและตอนนี้ฉันก็โอเคขึ้นบ้างแล้ว

คงเป็นเพราะฉันห่างจากความรักมานาน พอมาเปิดใจรับใครแล้วต้องเจอกับความเจ็บปวดก็เลยเสียใจมาก แต่ต่อไปนี้ฉันจะพยายามเข้มแข็ง จะไม่อ่อนแอแบบที่ผ่านมาอีก แล้วก็จะไม่ทำตัวโง่ๆ ขอร้องให้พี่เพิร์ทกลับมาด้วย

กริ้ง~เสียงโทรศัพท์ในมือของฉันดังขึ้น เบอร์ที่โทรมาคือเบอร์ของอลิช ฉันจึงรีบกดรับสาย

( ว่าไงแก ) ฉันถาม

( แกโอเคขึ้นหรือยัง พอดีฉันอยากจะให้ไปดูอลันที่คอนโดให้หน่อยน่ะ โทรไปไม่รับสายเลย )

( อื้อฉันอยากออกไปข้างนอกอยู่เหมือนกัน เดี๋ยวจะแวะไปดูให้นะ )

จริงๆ ฉันก็ไม่ได้อยากจะรับปาก แต่เพราะเพื่อนขอร้องจึงปฏิเสธไม่ได้ น้ำเสียงของอลิชเหมือนจะกังวลไม่น้อยที่น้องชายตัวเองเงียบไป

( ขอบคุณมากนะแก ยังไงก็บอกให้อลันโทรกลับมาหาฉันด้วยนะ ห้องอลันอยู่ตรงข้ามกับห้องฉันที่คอนโดเก่านั่นแหละ )

( อื้อๆ )

หลังจากกดรับสายแล้วฉันก็ลุกขึ้นอาบน้ำแต่งตัว วันนี้จะเป็นวันแรกที่ได้ออกไปข้างนอกหลังจากที่อุดอู้อยู่แต่ในห้องมาหลายวัน

#คอนโด

ฉันขึ้นลิฟต์มายังชั้นที่อลิชเคยพักอยู่แล้วเดินไปหยุดที่หน้าห้องฝั่งตรงข้ามตามที่เธอบอก พอมาหยุดยืนที่หน้าห้องก็ยกมือขึ้นมากดกลิ่ง

รอไม่นานประตูก็ถูกเปิดออก อลันมองฉันด้วยสายตาที่ไร้ความรู้สึก ก่อนจะเลิกคิ้วขึ้นด้วยความแปลกใจ

“เปลี่ยนใจอยากมานอนด้วย ?”

ฉันอยากจะฟาดปากเข้าให้สักทีจริงๆ ไอ้เด็กนี่ คิดเรื่องลามกแบบนั้นได้ยังไง ภายนอกเขาดูเป็นคนเงียบขรึม เย็นชา แต่พอพูดออกมามันไม่น่าฟังเอาซะเลย

อุตส่าห์ไม่คิดถึงเรื่องที่เจอกันที่คลับแล้วนะ เพราะฉันคิดว่าเขาเมา แต่พอได้ยินแบบนี้คงไม่ใช่เมาแล้ว

“อลิชให้ฉันมาดูนาย”

“ดูทำไม ?”

“แล้วทำไมนายไม่รับสายพี่สาวบ้างล่ะ รู้ไหมว่าอลิชเป็นห่วง ต้องลำบากฉันมาดูอีก” ฉันบ่นออกไปยาวเหยียด เด็กนี่เย็นชาชะมัด ทำเป็นหูทวนลมอีกต่างหาก

“นายไม่เป็นอะไรก็แล้วไป งั้นฉันกลับก่อนแล้วกัน”

“เดี๋ยว”

พอฉันจะเดินไปอลันก็เรียกไว้ เขานิ่งไปครู่หนึ่งเอาแต่มองหน้าฉัน สายตาแบบนั้นมันทำให้ฉันรู้สึกร้อนวูบวาบแปลกๆ

“ป้าทำอาหารเป็นหรือเปล่า ?”