บทที่ 1

“ชุดนี้เป็นยังไง แซ่บยั่วผู้ดีไหมพวกแก” เสียงหวานของ แก้มหอม ถามเพื่อนสนิทอีกสองคนของเธอขึ้นทันที

ตอนนี้สาวๆทั้งสามคนกำลังรวมตัวกันเพื่อแต่งตัวสำหรับการไปเที่ยวคลับชื่อดังย่านมหาวิทยาลัยในคืนนี้

“ใส่ชุดนี้ตั้งใจจะฆ่าฉันกับจูนทางอ้อมใช่ไหมแก้มหอม” มะม่วงถามขึ้นเพราะในตอนนี้ชุดที่แก้มหอมสวมอยู่ มันเกินหน้าเกินตาทุกคนมาก

เรียกง่ายๆว่าใส่ฆ่าเพื่อนแบบไม่ให้เกิด !

“ฉันเห็นด้วยกับแกยัยมะม่วง” จูนที่เห็นด้วยก็ไม่รอช้ารีบพูดขึ้นเพราะชุดของเธอกับมะม่วงดรอปลงทันทีเมื่อมีแก้มหอมมายืนเทียบ

“แล้วเอายังไง พวกแกจะเปลี่ยนเป็นชุดฉันไหม ฉันมีชุดแซ่บๆให้พวกแกสองคนเปลี่ยนนะ”

เพราะแก้มหอมคนนี้ไม่ได้มีนิสัยหวานราวกับน้ำตาล เธอแอบซ่อนความแซ่บเปรี้ยวเยี่ยวราดไว้เสมอ เธอเป็นคนแรงๆแต่งตัวโชว์เนื้อหนังมังสา เรียกว่าชอบเปิดชอบโชว์ก็ว่าได้

ก็นะ คุณแม่สอนมาว่าหากมีของดีก็ต้องโชว์หน่อย

“ขืนฉันใส่ชุดแก พี่ค่ายคงฆ่าฉันแน่ๆ” จูนพูดขึ้นทันที ส่วนพี่ค่ายที่พูดถึงก็ไม่พ้นแฟนหนุ่มของเจ้าตัว

“กลัวผัวหรอยัยจูน” แก้มหอมไม่รอช้าถามออกไป

“ก็กลัวน่ะสิ ! ตอนพี่ค่ายหึงน่ากลัวสุดๆ” จูนตอบกลับมาตามตรงเพราะที่เธอไม่แต่งตัวโป๊เปลือยนั่นก็เพราะแฟนรักแฟนหวง

“เฮ้อ ! อิจฉาคนมีแฟนเนอะมะม่วง”

“ฉันไม่อิจฉานะเพราะฉันเองก็กำลังจะมีเร็วๆนี้” แก้มหอมหันมองหน้ามะม่วงทันที

ให้ตายเถอะ ! เธอจะเป็นโสดคนเดียวในกลุ่มหรอ

“ถามจริง”

“ฉันพูดจริงจ้าเพราะตอนนี้ฉันมีหนุ่มรุ่นน้องมาติด” มะม่วงตอบกลับมาเพราะเธออยู่ในช่วงอินเลิฟ หัวใจเบิกบานสุด

“ฉันจะโสดอยู่คนเดียวในกลุ่มหรอ”

จะว่าไปก็อิจฉาเพื่อนๆเห็นแก้มหอมแบบนี้เธอเองก็อยากมีคนรู้ใจเพราะตอนเห็นยัยจูนเพื่อนสนิทอยู่กับพี่ค่ายที่เป็นแฟนกันมันน่ารักสุดๆ

“ถ้าไม่อยากโสดก็เลิกทำตัวแบบนี้สิ” เพราะนิสัยของแก้มหอมเป็นยังไงทุกคนรู้ดี

เพื่อนสนิทของเธอคนนี้ชอบอ่อยชอบยั่ว ชอบทำให้ผู้ชายและใครหลายๆคนสนใจและตกหลุมพรางแต่สุดท้ายก็ได้แค่อ่อยแค่ยั่วไม่เคยได้ตัวแก้มหอมเลยสักครั้ง

ก็อย่างที่บอกแก้มหอมถนัดทำให้ทุกคนตกหลุมรักและตกหลุมพรางแต่ก็ไม่เคยเหลียวแลใครสักคนที่ตกลงมา

“เลิกไม่ได้น่ะสิ พวกแกก็รู้ว่าเพื่อนแกคนสวยคนนี้เป็นคนยังไง” แก้มหอมพูดขึ้นก่อนจะเดินมาส่องกระจกดูตัวเองอีกครั้ง เมื่อพอใจกับตัวเองก็หันมาสนใจเพื่อนๆต่อ

“แล้วบ่นอยากมีแฟน”

“ก็อยากมีแฟนอยากมีแบบโหดๆที่พอจะคุมคนแซ่บๆแบบฉันได้”

ความแซ่บของแก้มหอมมันมีมากมาย เธอเองก็อยากได้ใครสักคนที่พอจะคุมคนแซ่บราวกับเสือร้ายอย่างเธอให้กลายเป็นแมวน้อยได้

“เฮ้อ ! ฉันว่าเราควรไปได้แล้ว ช้ากว่านี้โต๊ะที่จองจะหลุดเอานะ” จูนพูดขึ้นทันทีเพราะในตอนนี้หากยังปล่อยให้แก้มหอมพูดก็คงพูดไปเรื่อย

“ฉันเห็นด้วย เราไปกันเถอะ” มะม่วงที่เห็นดีเห็นงามก็ไม่รอช้าหยิบของกระเป๋าและเดินออกไปคนแรก ตามต่อด้วยจูนและคนสุดท้ายคือแก้มหอมเจ้าของห้อง

“จะว่าชุดพวกแกก็ไม่ได้แย่ไปกว่าฉันเลยนะ”

เพราะเมื่อเดินตามหลังเพื่อนทั้งสองคนออกมาก็ทำให้แก้มหอมรู้ว่าแท้จริงชุดของเพื่อนๆถึงจะไม่ได้โชว์เนื้อหนังมังสาด้านหน้าเหมือนกับเธอแต่ด้านหลังกลับเปิดเว้าแทบไม่มีอะไรปกปิด

“ขืนโชว์ด้านหน้าฉันก็โดนพี่ค่ายว่าน่ะสิ” จูนตอบกลับมาตามตรง จะพูดว่ากลัวก็ไม่ใช่เธอแค่เกรงใจแฟนและเข้าใจดีว่าหากแต่งตัวโป๊ไปก็มีแต่จะทำให้แฟนหวง

“พูดแบบนี้พี่ค่ายของแกมาด้วยหรอยัยจูน” มะม่วงถามกลับมาเพราะหากพี่ค่ายแฟนของเพื่อนสนิทมา คนอื่นๆในแก๊งวิศวฯปีสี่ก็น้องมาด้วยน่ะสิ

“มาครบแก๊ง”

“กรี๊ด ! ฉันอยากเจอตัวพ่อวิศวฯ”

❤️